Σχετικὰ μὲ τὸν ΛΑΜΠΡΟ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ.
Αὐτὰ ἀποκάλυπτε λίγο μετὰ τὰ Ἴμια ὁ ἀγαπητὸς Λάμπρος. Γνώριζε πολλὰ. Αὐτὰ πού ἔγραψαν οἱ 2 δημοσιογράφοι Ἰγνατίου κλπ. γιὰ τὰ Ἴμια εἶναι ΜΗΔΕΝ μπροστὰ σ’αὐτὰ ποὺ γνώριζε ὁ Λάμπρος.Ἔτσι ἔχασε τὴν δουλειὰ του μετὰ ἀπὸ πιέσεις τοῦ Σημίτη καὶ μετὰ ἔφυγε καὶ ἀπὸ τὴν ζωὴ.
Μιά καταγραφή όσων συνέβησαν στην Ουάσιγκτον την κρίσιμη νύχτα της 31ης Ιανουαρίου 1996
Του Λάμπρου Παπαντωνίου
ΜΕΡΟΣ 1ο
Το στίγμα για την χάραξη γραμμής στο Αιγαίο σηματοδοτήθηκε την κρίσιμη εκείνη νύχτα, της 31ης Ιανουαρίου 1996, στη διάρκεια της κρίσης στα Ίμια, με τα όσα αποδέχθηκαν και συμφώνησαν οι κατ’ εξοχήν τότε υπεύθυνοι, πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και πρώην Υπουργός Εξωτερικών, Θεόδωρος Πάγκαλος, με Αμερικανούς και Τούρκους επισήμους. Υπήρξε το τελικό αποτέλεσμα της προσωπικής διαμεσολάβησης του π. Προέδρου τω Ηνωμένων Πολιτειών, WLLIAM JEFFERSON CLINTON, ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία, τον όποιο και ευχαρίστησε ο τότε ΄Έλληνας Πρωθυπουργός κ. Σημίτης, μέσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Ενώ, λοιπόν, τα πάντα φαίνονταν πως οδηγούσαν σε Ελληνοτουρκική σύγκρουση, ξαφνικά το πολεμικό σκηνικό μεταβλήθηκε. Ακολούθησε η εκατέρωθεν απαγκίστρωση των Ελληνικών και Τουρκικών Δυνάμεων στο Ν/Α Αιγαίο. Κανένας μέχρι σήμερα δεν κατάφερε να εκμαιεύσει το μυστικό της κρίσιμης εκείνης βραδιάς, που στάθηκε κλειδί στην Ελληνοτουρκική συμφωνία -διότι περί αυτής πρόκειται-με την διαμεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών.
Επειδή τα διαδραματισθέντα στην Ελλάδα, τις κρίσιμες εκείνες μέρες, είναι γνωστά σ’ όλους – απ’ όσα γράφηκαν και ειπώθηκαν – εμείς θα επιχειρήσουμε μια καταγραφή, των όσων έλαβαν χώρα στην αμερικανική πρωτεύουσα, που διαδραμάτισε άλλωστε τον πιο σημαντικό ρόλο. Γεγονότα και καταστάσεις, τα οποία ζήσαμε προσωπικά, και καταδεικνύουν το μέγεθος της μειοδοσίας σε βάρος όχι μόνο των εθνικών μας κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο, αλλά και της εδαφικής ακεραιότητας της Πατρίδας μας.
Σ’ όλη την διάρκεια της Ελληνοτουρκικής κρίσης στα Ίμια, στις απανωτές ερωτήσεις μας στον τότε Εκπρόσωπο του Σταίητ Ντηπάρτμεντ, NICKOLAS BURNS, και μετέπειτα Αμερικανό Πρεσβευτή στην Ελλάδα, παίρναμε την στερεότυπη απάντηση:
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν παίρνουν θέση. Ελλάδα και Τουρκία είναι σύμμαχοί μας και οφείλουν να παρακαθίσουν σε συνομιλίες για την επίλυση των διαφορών τους.
(Βλέπε επίσημα πρακτικά των τακτικών ενημερώσεων Τύπου του Σταίητ Ντηπάρτμεντ των κρισίμων εκείνων ημερών, τα οποία είναι στη διάθεση παντός ενδιαφερομένου, ακόμη και στο διαδίκτυο).
H θέση αυτή διατηρήθηκε αμετάβλητη μέχρι κα ι τις 31 Ιανουαρίου 1996. Το απόγευμα της ημέρας εκείνης είχε γίνει και κάποια δεξίωση στη Γερουσία για την μεταφορά Ελληνικών αρχαιολογικών ευρημάτων από διάφορα Ελληνικά Μουσεία, και παραβρέθηκαν και πολλοί Αμερικανοί επίσημοι. Στη δεξίωση αυτή είχε διαρρεύσει από Αμερικανούς επισήμους ότι, στις προσεχείς ώρες, οι Τούρκοι θα καταλάμβαναν Ελληνική Βραχονησίδα στην περιοχή των Ιμίων.
Η σημαντική αυτή πληροφορία διαβιβάσθηκε έγκαιρα και παραχρήμα στην Αθήνα από τους διπλωματικούς και στρατιωτικούς μας, αποδεδειγμένα, τηλεγραφικά και τηλεφωνικά.
Για την ιστορία, πρέπει να πούμε ότι το διαβίβασε με κρυπτογραφικό μήνυμα ο τότε Επιτετραμμένος της Πρεσβείας μας, κ. Κωνσταντίνος Κοκώσης. Ο τότε Πρεσβευτής μας, Λουκάς Τσίλας, βρίσκονταν στήν Αθήνα. Ως εκ τούτου, η Κυβέρνηση Σημίτη είχε την πληροφορία αυτή πολύ έγκαιρα στα χέρια της.
Πρέπει να τονισθεί, στο σημείο αυτό, ότι οι φήμες περί κατάληψης Ελληνικής βραχονησίδας από τους Τούρκους, κατέκλυσαν τους πολιτικούς, διπλωματικούς και στρατιωτικούς κύκλους της Ουάσιγκτον, αφού είχε λήξει η πολύωρη διαμεσολάβηση του κ. Κλίντον στο Λευκό Οίκο. Και όλοι διερωτώνται, ακόμη και σήμερα, πως η Τουρκική Κυβέρνηση, υπό την τότε Πρωθυπουργό, Τανσού Τσιλέρ, είχε το θράσος να προχωρήσει στην ενέργεια αυτή σε βάρος της Ελλάδας, μετά την «επιτυχή» διαμεσολάβηση του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΠΕΡΝΣ
Στις 1 Φεβρουαρίου 1996, ημερομηνία ουσιαστικά ανακοίνωσης της «ανακωχής», ο τότε Εκπρόσωπος, Νίκολας Μπέρνς, στην τακτική ενημέρωση Τύπου του Σταίητ Ντηπάρτμεντ, τελείως αυτεπάγγελτα, χωρίς να προκληθεί από κανένα, με την μορφή ερώτησης, ως είθισται, απευθυνόμενος προς τον υποφαινόμενο, δήλωσε:
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες από σήμερα δεν αναγνωρίζουν Ελληνική κυριαρχία στη βραχονησίδα Ίμια!»
Την ιστορική εκείνη στιγμή, ήμουνα ο πρώτος Έλληνας, σ’ ολόκληρο τον κόσμο, που άκουσα την ιταμή και προκλητική αυτή δήλωση σε βάρος της εδαφικής ακεραιότητας της Πατρίδας μας. Και ρωτήσαμε εναγωνίως ΓΙΑΤΙ;
Ο κ. Μπέρνς επανέλαβε το ίδιο, οπότε ανταπαντήσαμε:
«Κατά συνέπεια, οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι εναντίον της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας».
Δεν το δέχθηκε ο κ. Μπέρνς , εξηγώντας ότι οι ΗΠΑ έχουν προστατεύσει την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον, σ΄ όλο το διάβα της ιστορίας. Και συνέχισε: «Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αναγνωρίζουν Ελληνική κυριαρχία στην Βραχονησίδα Ίμια, καθώς και σε άλλα μικρά νησάκια, κατά μήκος των ακτών του Ανατολικού Αιγαίου, τα οποία έχουν το ίδιο καθεστώς με τα ΄Ιμια, και δεν είναι μεγαλύτερα από το κτίριο του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών».
(Bλέπε επίσημα πρακτικά της ενημέρωσης Τύπου του Σταίητ Ντηπάρτμεντ).
Στην ερώτηση μας, αν υπήρχε και λίστα, ο κ. Μπέρνς απάντησε καταφατικά! Αλλά, από τον προκληθέντα θόρυβο στην Ελλάδα και στην ομογένεια, αναγκάστηκε ν’ ανακαλέσει την δήλωσή του περί ύπαρξης τέτοιας λίστας νησίδων, την επομένη κιόλας μέρα. Οι διάλογοι μας αυτοί με τον τότε Εκπρόσωπο κ. Μπέρνς, παρουσιάζουν τεράστιο ενδιαφέρον, διότι δίδουν ανάγλυφη την εικόνα των διαδραματισθέντων.
Η θέση αυτή των ΗΠΑ περί μη αναγνώρισης Ελληνικής κυριαρχίας ειπώθηκε πολλάκις και κατ’ επανάληψη από τον κ. Μπέρνς, σ’ όλη την διάρκεια του χρόνου, κάθε φορά που προέκυπτε το μείζον αυτό θέμα. Κάτι, δηλαδή, παρόμοια που κάνει, σήμερα, ο νυν Εκπρόσωπος Τύπου του Σταίητ Ντηπάρτμεντ, RICHARD BOUCHER, που στις 4 Νοεμβρίου 2004, την επάρατη εκείνη ημερομηνία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, χωρίς ντροπή, αναγνώρισαν τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας!». Αυτό παρενθετικά. Και συνεχίζουμε.
Το φοβερό στην όλη ιστορία είναι, πως η Κυβέρνηση Σημίτη ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε για την αυθαίρετη αυτή αμερικανική ενέργεια στα Ίμια. Όλως ιδιαίτερα, ο λαλίστατος τότε Υπουργός Εξωτερικών, Θεόδωρος Πάγκαλος, που για άγνωστους λόγους αντιπαρέρχεται το θέμα μέχρι και σήμερα, παρά το γεγονός, ότι, σχεδόν καθημερινά, γραπτά και προφορικά, εκφέρει γνώμη για κάθε ζήτημα. Πρέπει να επισημάνουμε ακόμη, ότι ο. Μπέρνς δήλωσε κατ΄ επανάληψη, ότι οι ΗΠΑ δεν αναγνωρίζουν στα ΄Ιμια ούτε τουρκική κυριαρχία και ήταν αυτός, που αποκάλεσε, για πρώτη φορά, και με δόση ειρωνείας, την Νησίδα και με την τουρκική της ονομασία «Καρντάκ!». Αυτό ήταν ό,τι το χειρότερο, διότι κάποιος τρίτος σχημάτιζε την εντύπωση ότι, μέχρι και την προηγούμενη ημέρα, οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνώριζαν και τουρκική κυριαρχία στα Ίμια, κάτι που το επικαλέσθηκε η τουρκική πλευρά.
Το τι διαμείφθηκε εκείνη τα βραδιά, της 31ης Ιανουαρίου προς 1ης Φεβρουαρίου 1996, θα καταδειχθεί κάποτε από τα διάφορα έγγραφα, τα πρακτικά, τις σημειώσεις και τις μαγνητοταινίες, που τηρήθηκαν και παραμένουν απόρρητα.
Ο ΧΟΛΜΠΡΟΥΚ
Την κρίσιμη εκείνη ημέρα, της 1ης Φεβρουρίου 1996, για ν’ αμβλυνθεί προφανώς η δυσμενής εικόνα για τα Ελληνικά συμφέροντα από τις δηλώσεις του κ.Μπέρνς εναντίον της Ελληνικής κυριαρχίας στα Ίμια, προγραμματίσθηκε έκτακτη συνάντηση του τότε Υφυπουργού Εξωτερικών, αρμόδιου για Ευρωπαϊκές Υποθέσεις, Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, με τους Έλληνες ανταποκριτές στην Ουάσιγκτον. Επισημαίνουμε δε ότι ο κ. Χόλμπρουκ είχε αναλάβει σημαίνοντα και κυρίαρχο ρόλο στις τηλεφωνικές εκείνες διαπραγματεύσεις Ελλάδας και Τουρκίας, με την διαμεσολάβηση των ΗΠΑ, αφού θεωρείται και ένας από τους αρχιτέκτονες του σχεδίου.
To αίτημα του κ. Χόλμπρουκ διαβιβάσθηκε στον τότε Έλληνα Πρεσβευτή, Λουκά Τσίλα, που στο μεταξύ είχε επιστρέψει από την Αθήνα, ο ποίος και το χειρίσθηκε. Εκείνος με την σειρά του το ανάθεσε στο διπλωματικό του προσωπικό, καθώς και στο αντίστοιχο του Γραφείου Τύπου της Πρεσβείας μας. Πρώτος και έγκαιρα, ειδοποιήθηκε ο τότε ανταποκριτής του «ΜΕGA» Τσάνελ και της εφημερίδας «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» , στην Ουάσιγκτων, Αλέξης Παπαχελάς και όλοι οι άλλοι ανταποκριτές, συμπεριλαμβανομένου και του υποφαινομένου, κατόπιν εορτής.
Τελικά, άγνωστο το γιατί, μόνο κ. Παπαχελάς συνάντησε τον κ. Χόλμπρουκ και πήρε αποκλειστικές δηλώσεις, σε μια πρόδηλη προσπάθεια να επισκιάσουν τις δηλώσεις Μπέρνς. Και το φοβερό ήταν ότι ο κ. Χόλμπρουκ, την κρίσιμη εκείνη ημέρα, της 1ης Φεβρουαρίου, απέφυγε να πει ο,τιδήποτε γιάατις δηλώσεις Μπέρνς περί μη αναγνωρίσεως Ελληνικής κυριαρχίας στα Ίμια. Ο δε συγκεκριμένος ανταποκριτής απέφυγε τελείως να τον ρωτήσει, για άγνωστους λόγους.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, εκείνο το βράδυ, στην Ελλάδα,, ενώ σχεδόν στο σύνολό τους όλα τα ΜΜΕ μετέδιδαν τις απαράδεκτες δηλώσεις Μπέρνς, το «MEGA» Τσάνελ μετέδιδε τις άνευ σημασίας δηλώσεις του Ρίτσαρντ Χολμπρουκ!
Συνεχίζεται…
Φαίνεται ότι ανοίξαμε τον ασκό του Αιόλου με το άρθρο μας:
Αν πιστέψουμε ότι η πολιτική είναι μια… ιογενής κατάσταση που «προσβάλλει» τον οργανισμό κάποιου, τότε μάλλον καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι… ο βήχας που τη συνοδεύει, ακολουθεί τον «πάσχοντα» για σειρά ετών.
Όμως,
ήταν το ένατο και τελευταίο σημείο του non paper που στενοχώρησε
περισσότερο τον Ανδρέα, σε βαθμό που επιδεινώθηκε η υγεία του, λέει η κα
Λιάνη, κάνοντας λόγο για «εντολή» των Αμερικανών.