ΗΠΑ: "Ο Γ.Παπανδρέου συζητά για τα πάντα στο Αιγαίο εκτός από εδάφη"!

Ανατριχιαστικοί ισχυρισμοί περιέχονται σε βάρος του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου σε τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα που διέρρευσε στο WikiLeaks και παρουσιάζει η εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Σύμφωνα με το τηλεγράφημα ο Έλληνας πρωθυπουργός διαπραγματεύεται τα πάντα στο Αιγαίο πλην ... εδαφών! «Αν θέλετε τα νησιά μας, δεν πρόκειται ποτέ να βρούμε λύση», είπε ο Γ. Παπανδρέου στον Τ.Ερντογάν, σύμφωνα με το τηλεγράφημα, το οποίο συνεχίζει: ....
«Αλλά, πρόσθεσε ότι εάν το ενδιαφέρον της Τουρκίας είναι να αποκτήσει πρόσβαση στα διεθνή ύδατα, στον εναέριο χώρο, στην υφαλοκρηπίδα και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, αυτά τα θέματα μπορούν να λυθούν"!
Δηλαδή, κατά τον συντάκτη του τηλεγραφήματος, ένας Έλληνας πρωθυπουργός συζητούσε με τον Τούρκο ομόλογό του τρεις ημέρες αφ'ότου είχε αναλάβει την εξουσία την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, την εκχώρηση ελέγχου και πρόσβαση της Τουρκίας σε πλουτοπαραγωγικές πηγές του αρχιπελάγους!
"Ο Παπανδρέου πιστεύει ότι θα πρέπει να φέρουν αυτά τα θέματα σε ένα τρίτο, ουδέτερο μέρος, όπως η Χάγη, για να αποφασίσει μια δίκαιη λύση, ενώ θα μπορούσαν να διαπραγματευθούν σχεδόν τα πάντα, εκτός της εθνικής κυριαρχίας. Απέρριψε τη θεωρία των “γκρίζων ζωνών”, για την οποία πιστεύει ότι υιοθετήθηκε τα τελευταία χρόνια ως πολιτικός ελιγμός και δεν εδραιώνεται σε καμιά νομική βάση. Ωστόσο, ακόμα και γι’ αυτό άφησε ένα παράθυρο, λέγοντας ότι ενώ η Ελλάδα θα απορρίψει με σφοδρότητα οποιονδήποτε ισχυρισμό θίγει την εδαφική ακεραιότητα, κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει μια χώρα από το να φέρει όποιο θέμα επιθυμεί στη Χάγη» συνεχίζει το τηλεγράφημα.
Ο τότε Αμερικανός πρεσβευτής Ν.Σπέκχαρντ, όπως αναφέρει σε σχόλιό του εκφράζει την έκπληξή του για τις θέσεις αυτές και διαβλέπει στις τοποθετήσεις Παπανδρέου διαφοροποίηση της πάγιιας ελληνικής θέσης: «Πρόκειται για σημαντική μετακίνηση, εάν ισχύει. Στο παρελθόν, ενώ οι Ελληνες ήταν ανοιχτοί σε προσφυγή στη Χάγη για τις οικονομικές ζώνες, εμφανίζονταν απρόθυμοι να προσθέσουν όλο το φάσμα των θεμάτων του Αιγαίου, από φόβο ότι οι Τούρκοι θα επιχειρούσαν να τους κάνουν να εγκαταλείψουν τα διεθνή νομικά δικαίωματα που πιστεύουν ότι έχουν από τη Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας και άλλες συνθήκες, μέσα από ένα τουρκικού τύπου παζάρι», επισημαίνει! Ούτε οι Αμερικανοί δεν πίστευαν ότι βρέθηκε Έλληνας πρωθυπουργός να υποστηρίξει τέτοιες θέσεις!
Όλα αυτά πότε; Στην πρώτη συνάντηση που είχε με τον Τούρκο πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, λίγες μόνο ημέρες μετά την εκλογή του, στις 9 Οκτωβρίου 2009, όταν επισκέφθηκε την Κωνσταντινούπολη με αφορμή την υπουργική Διάσκεψη της Συνεργασίας για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. και περιέχονται σε τηλεγράφημα της πρεσβείας που φέρει ημερομηνία 14 Οκτωβρίου 2009.
Ο συντάκτης του, ο τότε Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα Ντάνιελ Σπέκχαρντ, συναντήθηκε με τον κ. Παπανδρέου μαζί με τον πρόεδρο του Ινστιτούτου Brookings, Στρομπ Τάλμποτ, στις 12 Οκτωβρίου 2009. Ο κ. Παπανδρέου φέρεται, επίσης, να επισημαίνει στον Τούρκο ομόλογό του ότι η δυνατότητα να κλείσουν αυτά τα ζητήματα έχει χρονικό ορίζοντα. «Είπε στον Ερντογάν ότι θα πρέπει να κινηθούν γρήγορα, καθώς πίστευε ότι είχε περιθώριο ενός χρόνου, το πολύ δεκαοκτώ μηνών, για να επιτύχει κάτι, δεδομένων των περιορισμών που θέτει η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα, η οποία πιθανότατα θα του δέσει τα χέρια πολιτικά, καθώς τα πράγματα θα γίνονται όλο και πιο δύσκολα». Οι 18 μήνες τελειώνουν τώρα....
Ο πρωθυπουργός, όπως αναφέρεται, έθεσε το θέμα της Κύπρου, «εξέφρασε την πεποίθηση ότι το κλειδί είναι η Τουρκία να διασφαλίσει ότι οι πολιτικοί κάνουν κουμάντο και ότι η Κύπρος δεν έχει παραδοθεί στον στρατό». Παράλληλα, για το θέμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, «είπε ότι τόνισε στον Ερντογάν ότι η ελληνορθόδοξη κοινότητα της Κωνσταντινούπολης πεθαίνει και δεν είναι προς το συμφέρον της Τουρκίας να συμβεί αυτό». Προσθέτει, δε, ότι «εάν η Τουρκία δεν κάνει κάτι, το Οικουμενικό Πατριαρχείο τελικά θα μετακινηθεί κάπου αλλού, κάτι που η Ελλάδα δεν επιθυμεί και δεν θα πρέπει να επιθυμεί και η Τουρκία». Πέραν αυτών, ο κ. Παπανδρέου εμφανίζεται υπέρμαχος της πλήρους ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. και όχι μιας προνομιακής σχέσης, και αναφέρει στον κ. Ερντογάν ότι η επίλυση ενός από τα μείζονα ζητήματα που απασχολούν τις δύο χώρες «θα ενδυναμώσει τη θέση του έναντι των ευρωπαϊκών χωρών που εμφανίζονται προβληματισμένες έναντι της ένταξης της Τουρκίας». Ο κ. Σπέκχαρντ αναφέρει ότι «ο Παπανδρέου πίστευε ότι η κυβέρνηση Καραμανλή είχε χάσει το μομέντουμ στα Βαλκάνια, και ότι επιθυμούσε να ενεργοποιηθεί για την επίλυση προβλημάτων στην περιοχή». Για το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ «δήλωσε ότι ήταν έτοιμος να δώσει ώθηση στην προσπάθεια για επίλυση, αλλά επανέλαβε τη θέση για γεωγραφικό προσδιορισμό και erga omnes για διεθνή χρήση». Θα μπορούσαμε να γράψουμε πολλά, αλλά επειδή αυτά τα λένε οι Αμερικανοί, περιμένουμε την αντίδραση του ίδιου του πρωθυπουργού. Αν δεν τα διαψεύσει θα είναι μία ηχηρή επιβεβαίωση και τότε θα επανέλθουμε, διότι πλέον τα πράγματα είναι πολύ σοβαρότερα απ'ότι δείχνουν.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
http://citypress-gr.blogspot.com/2011/04/blog-post_8216.html

Read more

Χάνεται το Αιγαίο, άνευ μάχης..!

Το νομοσχέδιο που ανακοίνωσε στις 21 Δεκεμβρίου 2010 η ελληνική κυβέρνηση, για την ίδρυση φορέα έρευνας υδρογονανθράκων, αναμένεται να ψηφιστεί στη Βουλή εντός του Ιανουαρίου 2011. 

Το νομοσχέδιο, με το οποίο ιδρύεται η «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ – ΕΔΕΥ ΑΕ», κάνει λόγο για πιθανολογούμενα κοιτάσματα που «θα μπορούσαν να καλύπτουν το 1/3 των ενεργειακών αναγκών της χώρας τα επόμενα 30 χρόνια». 
Με δεδομένη ετήσια κατανάλωση 120 εκατομμύρια βαρέλια, η απόδοση υπολογίζεται στα 40 εκατομμύρια βαρέλια ετησίως και η συνολική παραγωγή για την 30ετία στα 1,2 δισ. βαρέλια.

Στο νομοσχέδιο δεν υπάρχει τίποτα συγκεκριμένο που να …αφορά σε συγκεκριμένες περιοχές ερευνών ή σε περιοχές παραχωρήσεων προς εκμετάλλευση. 

Να διευκρινιστεί  το γεγονός ότι ο υπό ίδρυση φορέας δεν θα κάνει δικές του έρευνες, αλλά θα παραχωρεί δικαιώματα έρευνας και εκμετάλλευσης σε κοινοπραξίες επιχειρήσεων. Όλα φωτογραφίζουν επικείμενη ελληνοτουρκική συνεννόηση στο Αιγαίο, στη βάση των αξιώσεων των Τούρκων. 

Το πλαίσιο της διευθέτησης, το έχει ήδη περιγράψει ο Τούρκος υπουργός Επικρατείας Ε. Μπαγίς, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι οι δύο χώρες είναι πολύ κοντά σε συμφωνία συνεκμετάλλευσης του ενεργειακού πλούτου του Αιγαίου, με ποσοστά 50-50. 

Μάλιστα, έχει προτείνει στις «διαφιλονικούμενες» περιοχές «να φτιάξουμε πλατφόρμες πετρελαίου και αυτές να γίνουν πλατφόρμες επίλυσης των διαφορών», ανοίγοντας έτσι το δρόμο για ανάλογες διευθετήσεις συνολικής συνδιαχείρισης του Αιγαίου και σε στρατιωτικό επίπεδο.

Πρέπει να γίνει σαφές και στον τελευταίο Έλληνα, πως, όταν γίνεται λόγος για συνεκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων (πετρέλαιο και φυσικό αέριο) του Αιγαίου και της Ανατ. Μεσογείου, αυτό δεν αφορά κάποιες θαλάσσιες περιοχές οι οποίες ανήκουν στις δύο χώρες ή έστω τελούν υπό καθεστώς αμφισβήτησης.  

Πρόκειται για περιοχές που ανήκουν ξεκάθαρα στην Ελλάδα, με βάση τους ισχύοντες κανόνες του Διεθνούς Δικαίου (Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982). 

Από αυτήν τη σκοπιά, η όποια σχετική συζήτηση έχει σαν προαπαιτούμενο από την πλευρά της Ελλάδας την απεμπόληση των κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Υπάρχουν  ενδείξεις ότι η ίδρυση του εν λόγω ελληνικού φορέα διαχείρισης υδρογονανθράκων συνδέεται με όσα έχουν δρομολογηθεί περί ελληνοτουρκικής συνδιαχείρισης στο Αιγαίο. 

Η ίδρυση του φορέα έρχεται να πατήσει πάνω στα απαράδεκτα (για να μην πούμε εγκληματικά) κενά της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, καθώς δεν έχει κηρυχθεί ελληνική ΑΟΖ. 

Με δεδομένο ότι τα πιθανολογούμενα προς εκμετάλλευση κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου βρίσκονται στην υφαλοκρηπίδα έξω από τα εθνικά χωρικά ύδατα, εάν δεν προηγηθεί ο ορισμός της ελληνικής ΑΟΖ, τότε ο υπό ίδρυση φορέας δεν θα έχει άλλο πεδίο δράσης πέρα από το Ιόνιο.

Έχει επικαθήσει, σε Μαξίμου και ΥΠΕΞ, στρατηγική απαξίωσης και εγκατάλειψης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων σε ελληνικούς θαλάσσιους χώρους. 

Η απαξίωση αυτή, που με συνέπεια υπηρέτησαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ από το 1974 και μετά, περιλαμβάνει τη μη ανακήρυξη ελληνικής ΑΟΖ, τη μη επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτ. μίλια, τη μη κατοχύρωση της αρμοδιότητας έρευνας και διάσωσης, την άνευ όρων εκχώρηση στο ΝΑΤΟ της ευθύνης για τον επιχειρησιακό έλεγχο του Αιγαίου.

Ειδικά για την ΑΟΖ, όλα αυτά τα χρόνια, οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έχουν προβεί σε καμία ενέργεια ορισμού και ανακήρυξης της ελληνικής υφαλοκρηπίδας – Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. 

Η Ελλάδα μόνο με την Ιταλία έχει υπογράψει σχετική συμφωνία, το 1970, για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας (δεν υπήρχε τότε η έννοια της ΑΟΖ) του Ιονίου και της προέκτασής της προς νότο στην ανοιχτή Μεσόγειο. 

Ανάλογη συμφωνία έχει μονογραφεί με την Αλβανία, αλλά η αλβανική πλευρά την ανακάλεσε – με υπόγεια παρέμβαση και της Τουρκίας – καθώς γινόταν εφαρμογή των όσων προβλέπει η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας που αναγνωρίζει ίσα δικαιώματα στην ΑΟΖ και των νησιών.

Εντύπωση προκαλεί, επίσης, το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν έχει υπογράψει τέτοια συμφωνία με την Κύπρο, παρόλο που η δεύτερη έχει υπογράψει με άλλες χώρες. Βέβαια πρόκειται για πρόβλημα της Ελλάδας και όχι της Κύπρου, αφού το όλο ζήτημα σχετίζεται με το θέμα της ΑΟΖ του Καστελόριζου.  

Η εκκρεμότητα αυτή έρχεται να ενισχύσει τις τουρκικές θέσεις σύμφωνα με τις οποίες το Καστελόριζο δεν έχει δικαίωμα στην ΑΟΖ.

Η Τουρκία αμφισβητεί συνολικά την ελληνική ΑΟΖ ανατολικά της γραμμής Ρόδος, Κάρπαθος, Κρήτη και διεκδικεί έτσι στο σύνολό της την ΑΟΖ της Ανατ. Μεσογείου βόρεια της ΑΟΖ της Αιγύπτου. 

Το Καστελόριζο είναι το πρόσχημα, καθώς αυτό που λέγεται περί εξαίρεσής του από τις ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις και τις διευθετήσεις που έχουν δρομολογηθεί για τα ζητήματα του θαλάσσιου χώρου, δεν αφορά μόνο το συγκεκριμένο ελληνικό νησί, αλλά όλο το θαλάσσιο χώρο ανατολικά της προαναφερθείσας γραμμής Ρόδου, Καρπάθου, Κρήτης.  

Φυσική συνέπεια αυτών των επιλογών είναι να μην υπάρχει αντικείμενο συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου.

Τελικά αυτό που προωθείται μήπως είναι η επαναχάραξη συνόρων και η συρρίκνωση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων σε βυθό, θάλασσα και αέρα;  

Εξευμενισμός του ”θηρίου” είναι η τακτική της Αθήνας, μόνο που ο τουρκικός αναθεωρητισμός είναι ακόρεστος. 

Το ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. παραπέμπει, για πολλοστή φορά, στον πάντα διαχρονικό Θουκυδίδη…

 ΕΛΚΕΔΑ
 ΠΗΓΗ
http://emprosdrama.blogspot.com/2011/01/blog-post_1261.html
http://citizengr.wordpress.com/2011/01/09/4709/ 

Read more

Αποκάλυψη στο Ερζερούμ: Εξορύξεις στο Αιγαίο με… γαλλικό χρώμα!

Σε μια συνάντηση που κράτησε για περισσότερες από τρεις ώρες, ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Ρετζέν Ταγίπ Ερντογάν συζήτησαν όλα τα ελληνοτουρκικά θέματα στο Ερζερούμ.  

Ωστόσο, ενδιαφέρον παρουσίασε το σημείο εκείνο που αφορούσε τις εξορύξεις στο Αιγαίο όπου η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από εταιρείες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον, ανάμεσα σε αυτές η γαλλική εταιρεία TOTAL (από την.. Γαλλία πήγε στην Τουρκία ο Γιώργος Παπανδρέου)… 

Πιο συγκεκριμένα, οι εξορύξεις στο Αιγαίο συζητήθηκαν την ώρα που στην συζήτηση «μπήκαν» οι δύο υπουργοί Εξωτερικών των δύο ...

χωρών, αφού είναι γνωστό πως αμφότεροι έχουν ήδη συζητήσει με εταιρείες που ειδικεύονται σε… εξορύξεις. 

Ωστόσο, αποφάσεις δεν πήραν καθώς αυτές θα μετατεθούν μετά τον Ιούνιο και τις εκλογές στην γειτονική χώρα.

http://emprosdrama.blogspot.com/2011/01/blog-post_7638.html 

Read more

Eλληνο-τουρκική συνεκμετάλλευση των υδρογονανθράκων του Αιγαίου επιθυμούν οι ΗΠΑ

Σε ωμή παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας προχώρησε ο ειδικός απεσταλμένος του State Department για την ενέργεια στην Ευρασία, Richard Morningstar. Σε συνέντευξή του στη Καθημερινή, o Aμερικανός αξιωματούχος προκρίνει εμπορική συμφωνία Ελλάδας – Τουρκίας για συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που βρίσκονται στο Αιγαίο, ακόμη και αν προηγουμένως δεν έχουν επιλύσει τις μεταξύ τους διαφορές ενώ χαρακτηρίζει το Αιγαίο «αμφισβητούμενη περιοχή». Πρόκειται για τις πρώτες επίσημες δηλώσεις αξιωματούχου των ΗΠΑ μετά την απόφαση σύστασης ελληνικού δημόσιου φορέα για την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων αλλά και τη δημοσίευση της προκήρυξης διεθνούς διαγωνισμού από την ΤRAO (Turkiye Petrolleri Anonim Ortakligi) για την πραγματοποίηση τρισδιάστατων σεισμικών ερευνών (3D seismics) σε θαλάσσια περιοχή 1.100 τετραγωνικών χιλιομέτρων, μεγάλο μέρος της οποίας καλύπτει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) Καστελόριζου.
Εμπειρος διπλωμάτης και βαθύς γνώστης των ζητημάτων της ενέργειας με τα οποία ασχολείται εδώ και δεκαετίες, ο Richard Morningstar έχει διατελέσει σύμβουλος του προέδρου Clinton, πρέσβης στην Ε.Ε., επικεφαλής της αμερικανικής ενεργειακής διπλωματίας στη Κασπία προωθώντας τον αγωγό Μπακού-Τιφλίδα-Τσειχάν ενώ με τη σημερινή του ιδιότητα εκπροσώπησε τις ΗΠΑ στην τελετή υπογραφής της συμφωνίας για τον αγωγό Nabucco.

Πώς αποτιμάτε την άσκηση από την Ελλάδα του δικαιώματος, που απορρέει από το διεθνές δίκαιο, να προχωρήσει σε έρευνες και εξόρυξη πετρελαίου και αερίου στο Αιγαίο;

Ξέρετε, αυτά τα θέματα των θαλάσσιων συνόρων είναι δύσκολα και όχι μόνο στο Αιγαίο. Είναι δύσκολα στην Κασπία, αλλά και στην Αρκτική, όπου χρειάστηκε να περάσουν 40.....
χρόνια έως ότου η Νορβηγία και η Ρωσία τα διευθετήσουν, κάτι που έκαναν μόλις φέτος. Προφανώς υφίστανται ζητήματα, για τα οποία δεν γνωρίζω λεπτομέρειες ώστε να πω κάτι για τη μία ή την άλλη πλευρά. Αλλά θα ήλπιζα, εάν υπάρχουν φυσικές πηγές ενέργειας στο Αιγαίο ή σε οποιαδήποτε άλλη αμφισβητούμενη περιοχή, αυτές να βοηθήσουν στην επίλυση των ζητήματος των συνόρων. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να γίνει αυτό. Ο πρώτος είναι να υπάρξει, επιτέλους, συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας για τα σύνορα. Αν αυτό δεν είναι δυνατόν, υπήρξαν περιπτώσεις όπου χώρες κατέληξαν σε «εμπορικές διευθετήσεις» και άφησαν το θέμα της οριοθέτησης των συνόρων για το μέλλον. Μπορώ να φανταστώ μια περίπτωση, στο Αιγαίο ή σε κάποια άλλη αμφισβητούμενη περιοχή, όπου το οικονομικό όφελος είναι και για τις δύο χώρες τόσο μεγάλο που τις συμφέρει να καταλήξουν σε μια επιχειρηματική λύση, ακόμη και εάν δεν συμφωνούν στα συγκεκριμένα σύνορα. Σίγουρα δεν θα ενθάρρυνα μονομερείς κινήσεις από καμία χώρα, αλλά θα ενθάρρυνα να βρεθεί λύση στα όποια ζητήματα υπάρχουν, υπογραμμίζοντας και πάλι ότι δεν γνωρίζω πλήρως τα ζητήματα του Αιγαίου.

Θα ήθελα να μιλήσουμε για το δικαίωμα της Ελλάδας να ανακηρύξει τη δική της ΑΟΖ, αλλά προηγουμένως να ρωτήσω κατά πόσον θα ενισχυθεί η ελληνική θέση αν οι ΗΠΑ επικυρώσουν το Δίκαιο της Θάλασσας, με δεδομένη την ιδιαίτερη σχέση που έχουν με όλες τις χώρες της περιοχής.

Σίγουρα δεν θα ήταν κακό. Αλλά, πέρα από το τι θα κάνουν οι ΗΠΑ, που δεν το ξέρω, πολλές χώρες το έχουν επικυρώσει, αλλά παραμένουν ερωτήματα σχετικά με τις νομικές συνέπειες της ΑΟΖ, όπως για παράδειγμα εάν μια χώρα μπορεί να αποκλείσει από την ΑΟΖ έναν υποθαλάσσιο αγωγό. Δεν είμαι ειδήμων. Σε μερικές περιπτώσεις η οριοθέτηση της ΑΟΖ υπήρξε υποβοηθητική. Επέτρεψε σε χώρες να εξετάσουν και ζητήματα περιβαλλοντικού χαρακτήρα, αλλά πόσο δεσμευτική είναι και άλλα θέματα νομικής φύσης μένουν να επιλυθούν.

Πάντως, η Ελλάδα θα είχε το δικαίωμα να ανακηρύξει τη δική της ΑΟΖ.

Φυσικά, από τη στιγμή που είναι μέρος της συνθήκης.

Πώς βλέπουν οι ΗΠΑ τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης;

Είναι ένα έργο που συζητείται εδώ και πολλά χρόνια, από την εποχή που ήμουν στην κυβέρνηση την πρώτη φορά, τη δεκαετία του ’90. Γνωρίζω ότι είναι προτεραιότητα για την Ελλάδα. Υπάρχουν ερωτηματικά σε ό, τι αφορά τη Βουλγαρία, ιδιαίτερα τις τελευταίες εβδομάδες. Μια αμερικανική εταιρεία ενδιαφέρεται πολύ για το έργο. Μένει να φανεί εάν θα υπάρχει αρκετή ζήτηση και για τον Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης και για τον Μπακού – Τσεϊχάν. Αυτό πρέπει να αποσαφηνισθεί. Οπως και το τι θα γίνει με τον Βόσπορο, καθώς η Τουρκία εγείρει θέμα μεγάλου αριθμού τάνκερ που περνούν από τα Στενά. Σίγουρα δεν έχουμε αρνητικά αισθήματα για το έργο. Ισως δουλέψει.

Ο ένας αγωγός αποκλείει τον άλλο;

Είναι δύσκολο να το πει κανείς σε αυτήν τη φάση. Εξαρτάται από τη χωρητικότητα του Βοσπόρου, αλλά και την ποσότητα πετρελαίου που θα προκύψει από την Ανατολική Κασπία.

Πόσο σημαντικός είναι για την Ελλάδα ο αγωγός TGI (Αζερμπαϊτζάν-Τουρκία-Ελλάδα-Ιταλία), και υπάρχει αρκετό αέριο στο Αζερμπαϊτζάν;

Θα δώσει στην Ελλάδα μεγαλύτερη πρόσβαση σε αέριο και θα διαφοροποιήσει τις πηγές τροφοδοσίας της. Οι εταίροι του TGI εργάζονται σκληρά για να τον καταστήσουν ένα πιο ευρωπαϊκό έργο. Η ΔΕΠΑ κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, δίνοντας έμφαση στην ανάγκη να υπάρχουν διασυνδέσεις προς άλλες βαλκανικές χώρες, εξέλιξη που θα προσδώσει στον αγωγό στρατηγική σημασία.
Σε ό,τι αφορά την ποσότητα του αερίου στο Αζερμπαϊτζάν, υπάρχουν ερωτήματα, αλλά το πιθανότερο είναι πως υπάρχει αρκετό για τον TGI, το ερώτημα είναι αν υπάρχει και για τον Ναμπούκο. Γίνονται έρευνες στο Αζερμπαϊτζάν, ενώ υπάρχουν πιθανότητες για αέριο από Τουρκμενιστάν, Ιράκ, κ.α.

Πώς βλέπουν οι ΗΠΑ τη συμμετοχή της Ελλάδας στον South Stream;

Είναι ένα θέμα που αφορά την Γκάζπρομ και τις αρμόδιες ελληνικές οντότητες. Εχουμε δηλώσει επανειλημμένα ότι δεν είμαστε αντίθετοι με τον South Stream. Υπάρχουν κάποια ερωτήματα όπως υπάρχουν για όλους τους αγωγούς και αφορούν το κόστος, την τοποθεσία του αερίου, κ.λπ. Υπάρχουν ζητήματα ελέγχου και πολιτικής που προκύπτουν σε κάθε έργο.
Κατανοείτε γιατί η Ελλάδα αισθάνεται ότι τη συμφέρει η συμμετοχή σε έναν τέτοιο αγωγό;
Από μια περιορισμένη προσέγγιση (micro standpoint) μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιοι στην Ελλάδα νομίζουν ότι συμφέρει. Ας το αφήσω εκεί.
Στη φωτογραφία, ο Richard Morningstar με τον υπουργό Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Τουρκίας Taner Yildiz.

http://www.strategyreport.gr/?p=2746
http://citypress-gr.blogspot.com/2010/08/e.html#more

Read more