Πριν ακριβώς ένα μήνα σε δημόσια τοποθέτηση – ανακοίνωση μου, είχα χαρακτηρίσει «Προσχηματικό το διάλογο» που είχε εξαγγελθεί από πλευράς του Υπουργείου Παιδείας και αφορούσε στις συγχωνεύσεις – καταργήσεις σχολείων της περιοχής.
Δυστυχώς για όλους, μα πάνω απ’ όλα για τον τόπο μας, η επιβεβαίωση έγινε τελικά με τις επίσημες ανακοινώσεις του Υπουργείου Παιδείας.
Αστήρικτες καταργήσεις, συγχωνεύσεις χωρίς ουσία, κάνουν άνω – κάτω τις τοπικές κοινωνίες του Νομού Κοζάνης .
Η κυβέρνηση δια του Υπουργείου αλλά και των τοπικών της εκφραστών, αντιμετωπίζει την παιδεία μεαριθμητικά κι οικονομικά κριτήρια κι όχι μαθησιακά και παιδαγωγικά.
Η λογική της περιφερειακής ανάπτυξης που τόσο μας «διαφήμισε» ο πρωθυπουργός πάει περίπατο, καθώς τοπικές κοινωνίες θα μαραζώσουν κι οικογένειες θα αυξήσουν τα έξοδα τους σε μια δύσκολη οικονομικά περίοδο.
Μαθητές θα στριμωχτούν σε αίθουσες, η καθημερινότητα θ’ αλλάξει για χιλιάδες οικογένειες που θα δουν τα παιδιά τους να κάνουν αρκετά χιλιόμετρα δρόμο, για να έχουν το αυτονόητο: την πρόσβαση στη γνώση.
Η περιβόητη εξοικονόμηση χρημάτων ουσιαστικά δεν υπάρχει, καθώς τα κόστη θα εκτιναχθούν στα ύψη από την αύξηση των χρημάτων για τη μεταφορά των μαθητών. Η κυρία Διαμαντοπούλου λοιπόν, μπορεί να είναι «περήφανη» γιατί το Υπουργείο της θα είναι πρωταθλητής.
Πρωταθλητής όμως στη σπατάλη!
Έστω και την τελευταία στιγμή καλώ την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας να αναστείλει τις όποιες αποφάσεις και να δρομολογήσει ουσιαστικό διάλογο με όλους τους φορείς, με στόχο την εξεύρεση ουσιαστικής, πρακτικής λύσης.
Ταυτόχρονα, να θεσπίσει κίνητρα για τις παραμεθόριες και απομακρυσμένες σχολικά μονάδες, οι οποίες αποτελούν σημαντικό στοιχείο για τον τόπο που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε.
Οι αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών που ήδη έχουν εκδηλωθεί με τις αποφάσεις των οικείων Δημοτικών Συμβουλίων, δείχνουν ότι η προσπάθεια να θεωρηθούν οι αποφάσεις defacto, μόνο προβλήματα και αναστάτωση δημιουργούν και βρίσκονται σε δυσαρμονία με τη βούληση των πολιτών του Νομού Κοζάνης.
Η ιστορικότητα και η παράδοση δεν μπορούν να αντικατασταθούν από τη λογιστική αντιμετώπιση του management.
Τα σχολεία δεν είναι επιχειρήσεις με ισολογισμούς.
Είναι άλλος ένας κρίκος της αλυσίδας που γεννήσαν και μεγάλωσαν τον σύγχρονο Ελληνικό κράτος. Ήταν, είναι και θα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τις τοπικές κοινωνίες.
Η βίαιη αποκόλληση τους, θα είναι καταστροφή. Η συγκεκριμένη πολιτική της κυβέρνησης είναι αποτυχημένη πριν εφαρμοστεί.
Όσοι συμφωνήσουν σ’ αυτήν, είναι συνένοχοι στο μαρασμό της Ελληνικής περιφέρειας.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ
