Η λογική της αποδόμησης της Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης προχωρά και ουδείς αντιδρά.
Ενώ η ΠΟΣΔΕΠ υποτίθεται ότι έλαβε διαβεβαίωση από το Υπουργείο Παιδείας ότι ο χώρος της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης θα εξαιρεθεί από το κανόνα της μια πρόσληψης για πέντε αποχωρήσεις, εν τούτοις ο Υφυπουργός Πανάρετος αρνείται να πράξει αυτό που του ΕΠΙΒΑΛΕΙ η ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΣ ΟΡΙΣΘΕΙΣΑ υποχρέωση του. Δηλαδή να συνεχίσει απρόσκοπτα η λειτουργία της Τριτοβάθμιας
εκπαίδευσης.
Τι κάνει ο ίδιος; Όχι μόνο δεν υπογράφει τις αναγκαίες προσλήψεις
πανεπιστημιακών που έχουν εκλεγεί με όλες τις νόμιμες διαδικασίες αλλά έχει
πλέον σταματήσει να υπογράφει ακόμα και τις εξελίξεις των πανεπιστημιακών με
μια άνευ προηγουμένως υποκειμενική ερμηνεία των Νόμων και τον Κανόνων.
Μαθαίνουμε ότι σε αυτή του την «προσπάθεια» που οδηγεί σε αποσύνθεση τον χώρο
της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης έχει στο πλευρό του ελάχιστους υπηρεσιακούς
υπαλλήλους που κι αυτοί λειτουργώντας πέρα από τα όρια των αρμοδιοτήτων τους
«αποφασίζουν» για τις πανεπιστημιακές εκλογές. Ολόκληρα πανεπιστημιακά τμήματα
ετοιμάζονται να κινηθούν νομικά, όχι απέναντι στον θεσμό του Υφυπουργού αλλά
απέναντι στο φυσικό πρόσωπο Πανάρετο και στους στενούς του συνεργάτες
καταθέτοντας αγωγές εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ.
Γιατί η ΠΟΣΔΕΠ σιωπά? Γιατί ο Πρωθυπουργός δεν απομακρύνει τον Υφυπουργό? Τι
κάνει η Υπουργός Παιδείας? Γιατί οι Πανεπιστημιακοί δέχονται να είναι όμηροι
του Πανάρετου; Γιατί όλη η αντιπολίτευση απλώς παρακολουθεί τα Πανεπιστήμια
της Ελλάδας να οδηγούνται σε λουκέτο?
ΜΕΣΣΗΝΙΟΣ
Υ.Γ.
Τι κάνεις Άρη μου για το θέμα; Άσε τις γραβάτες και πιάσε τ άρματα!
http://taxalia.blogspot.com/2011/04/blog-post_6155.html



Η σημερινή επίσκεψη του Γιάννη Πανάρετου στον Κάρολο Παπούλια,
ξένισε τους συντάκτες που καλύπτουν χρόνια το ρεπορτάζ της Προεδρίας
της Δημοκρατίας, καθώς και εκείνους που γνωρίζουν τα όρια και τους
“μυστικούς κώδικες” του κοινοβουλευτισμού: Το να επισκέπτεται επισήμως
τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο υφυπουργός μιας κυβέρνησης, κάθε άλλο
παρά συνηθίζεται, λόγω της δομής του κυβερνητικού σχήματος, που
προϋποθέτει ότι τις αρμοδιότητες του κάθε υφυπουργού, πέραν από τον ίδιο
τον πρωθυπουργό, μπορεί να τους τις παραχωρήσει ο πολιτικός
προϊστάμενος υπουργός του.