Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 5 Απριλίου 2011

«Η Αθήνα δεν έχει το θάρρος να κάνει το αποφασιστικό βήμα».



«Η Αθήνα δεν έχει το θάρρος να κάνει το αποφασιστικό βήμα», είναι ο τίτλος ανάλυσης του Γκερντ Χέλερ στην οικονομική εφημερίδα Handelsblatt για τη διέξοδο από την κρίση:

«Πέρσι η Ελλάδα δαπάνησε πάνω από 6% του ΑΕΠ για τοκοχρεολύσια. Εάν η ΕΚΤ αυξήσει το βασικό επιτόκιο, τότε η εξυπηρέτηση του ελληνικού χρέους....
θα γίνει ακριβότερη.

Τα τοκοχρεολύσια στραγγαλίζουν το κράτος, τις τράπεζες και την οικονομία. Το πρόβλημα της ρευστότητας επιδεινώνει την ύφεση και ακυρώνει τη μείωση του δημόσιου χρέους.

Η αναδιάταξη του χρέους θα έσπαγε τον φαύλο κύκλο.
Όμως ένα τέτοιο βήμα θα είχε νόημα μόνον εάν δρομολογηθεί μία διορθωτική πολιτική της στρεβλής ανάπτυξης της χώρας, που την οδήγησε στην παγίδα του χρέους.

Εάν αποφασιστεί μια αναδιάταξη του χρέους χωρίς παράλληλες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, τότε θα ακυρωθεί η θετική επιρροή της σε μικρό χρονικό διάστημα.»

«Η αναδιάταξη του χρέους θα έχει ελπιδοφόρα και αποφασιστική επιρροή, μόνον εάν προσφέρει την ευκαιρία μιας καινούργιας αρχής.

Προϋπόθεση για κάτι τέτοιο είναι οι αποφασιστικές μεταρρυθμίσεις που θα ενισχύσουν την ανάπτυξη και θα ξανακάνουν την Ελλάδα ανταγωνιστική. Όμως οι αλλαγές αυτές έχουν κολλήσει.

Το άνοιγμα της αγοράς ενέργειας που εδώ και χρόνια απαιτούν οι οδηγίες της ΕΕ αναβάλλεται συνεχώς. Η απελευθέρωση των μεταφορών και του εμπορίου έχει αποφασιστεί, αλλά δεν εφαρμόζεται διότι δεν υπάρχουν ακόμη κανονιστικοί εγκύκλιοι. Επίσης η υποσχεθείσα συρρίκνωση της γραφειοκρατίας δεν φαίνεται ακόμη να αποδίδει καρπούς, ενώ η διαφθορά και το πελατειακό σύστημα τρομάζουν τους επενδυτές.

Η συντριβή αυτών των δομών που επί δεκαετίες βάζουν τροχοπέδη στην Ελλάδα είναι το κλειδί για την επιστροφή σε μια βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη.

Οι ισχυρές ομάδες συμφερόντων αντιστέκονται ασφαλώς σε τέτοιες αλλαγές, αλλά ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου οφείλει να τις αγνοήσει, διότι εάν καθυστερήσει και άλλο αυτές τις σοβαρές αλλαγές, τότε η Ελλάδα, έστω και εάν προβεί τελικά στην αναδιάρθρωση του χρέους της, θα βρεθεί ξανά στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.»


Πηγή:   http://www.dw-world.de


Read more

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011

Αντώνης Σαμαράς: Έτσι θα βγάλω τη χώρα από την κρίση


Διαβάστε την βαρυσήμαντη ομιλία του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας - την οποία πρέπει να μάθουν ΑΠΕΞΩ όλοι οι βουλευτές και τα στελέχη της ΝΔ κυρίως αυτοί που βγαίνουν στα κανάλια και λένε ανοησίες -  στην εκδήλωση του ΕΑΣΕ ' το βήμα του ηγέτη'. Διαβάστε τις προτάσεις του Αντώνη Σαμαρά για ανάπτυξη και διέξοδο από την κρίση:
Read more

Παρασκευή 14 Ιανουαρίου 2011

Γκόρντον...«καρφώνει» Γιώργο

Aυτό που ακολουθεί δεν είναι άρθρο της Ν.Δ..
Είναι σημερινό άρθρο από  ΤΟ ΒΗΜΑ .

Με...«όπλο», τα γραφόμενα του τέως Πρωθυπουργού της Βρετανίας Γκόρντον Μπράουν, θα επιχειρήσει η Ν.Δ. να κτυπήσει τον κ. Γ. Παπανδρέου.
Η Ρηγίλλης, επενδύει στα όσα γράφει στο πρόσφατο βιβλίο του, ο ομοϊδεάτης του Έλληνα Πρωθυπουργού, για την ελληνική κυβέρνηση και ετοιμάζεται να αναδείξει το επιχείρημά του, ότι καθυστέρησε να λάβει μέτρα.
Η αξιωματική αντιπολίτευση, αναμένεται να αξιοποιήσει το βιβλίο του κ. Μπράουν (Πρωθυπουργού της Βρετανίας και αρχηγού του Εργατικού Κόμματος, το διάστημα 2007-2010), με τίτλο: «Πέρα από το κραχ» (εκδόσεις Πεδίο).
Αυτό θα το κάνει για να υποστηρίξει, πως επιδοκιμάζεται με αυτή τη διαδικασία -έστω και με έμμεσο τρόπο- η κριτική του προέδρου της Ν.Δ. κ. Αντ. Σαμαρά, ότι καθυστέρησε η κυβέρνηση να λάβει μέτρα με συνέπεια την προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης.

«Οι ευρωπαϊκές εγγυήσεις είναι το θεμέλιο της διάσωσης της Ελλάδας το 2010.

Θεωρώ ότι ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Έλληνας Πρωθυπουργός, είχε το θάρρος να λάβει τις δυσκολότερες των αποφάσεων και να εφαρμόσει τα σκληρότερα των μέτρων. Αλλά πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι λαμβάνει τις καλύτερες δυνατές συμβουλές» επισημαίνει ο κ. Μπράουν στο βιβλίο (σελ. 239) και συνεχίζει:
«Για παράδειγμα,
κατά τους πρώτους μήνες του έτους, εξαιτίας καθυστερήσεων στις αποφάσεις για να βοηθηθεί η Ελλάδα, το κόστος στην Ελλάδα της αποφυγής της χρεοκοπίας αυξήθηκε από 30 δισ. ευρώ, κατά προσέγγιση, σε 120 δισ. ευρώ».
Στη συνέχεια, ο κ. Μπράουν, αναφέρει ότι «αυτές οι εγγυήσεις δεν εξαλείφουν τα ίδια τα χρέη, αντιμετωπίζουν μόνο τις συνέπειες, όχι την αιτία» και συμπληρώνει: «Μια δανειακή εγγύηση δεν μπορεί από μόνη της να επιλύσει ένα πρόβλημα υπερχρέωσης. Με άλλα λόγια δεν μπορείς να εξαλείψεις ένα πρόβλημα αξιόχρεου ταξινομώντας το ως πρόβλημα ρευστότητας».
Ο Βρετανός πολιτικός υποστηρίζει ότι «αν και κανείς δεν ξέρει ακόμα εάν η Ελλάδα θα είναι σε θέση να επιστρέψει στην ανάπτυξη χωρίς μια αναπροσαρμογή του χρέους, πρέπει να θυμόμαστε ότι η άλλη πλευρά του νομίσματος του ελληνικού δανεισμού, είναι ότι τα λεφτά τα δάνεισαν γερμανικές,γαλλικές, ιταλικές και άλλες ευρωπαϊκές τράπεζες».
Στη συνέχεια διευκρινίζει: «Η έκθεση των γερμανικών τραπεζών στην Ελλάδα είναι περίπου 50 δισ. δολάρια, ενώ η γαλλική έκθεση είναι 75 δισ. δολάρια.Συνεπώς, η ανησυχία εκτείνεται πολύ πιο πέρα από την ικανότητα της Ελλάδας να πληρώσει»
Read more

Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011

Έτοιμος να συμμετάσχει σε Ολυμπιακούς ο Παπ... στις ασκήσεις εδάφους εννοείται... Τριπλή ρεβέρς κολοτούμπα: Η Ευρωζώνη φταίει!!!... και ο Καραμανλής;

Στις γενικότερες αναταράξεις στις ευρωπαϊκές αγορές αποδίδει ο υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, τη διατήρηση των σπρεντ σε επίπεδα ρεκόρ, εννέα μήνες μετά την είσοδο της Ελλάδας στο μηχανισμό στήριξης της τρόικας.
"Όλοι έχουμε συνειδητοποιήσει ότι αυτό είναι ένα συστημικό θέμα για την Ευρώπη", ανέφερε σε συνέντευξή του στο αμερικανικό δίκτυο CNBC. Ο Γ. Παπακωνσταντίνου προβλέπει εξελίξεις, μέσα στο επόμενο δίμηνο, όσον αφορά στο μόνιμο μηχανισμό στήριξης. Σημείωσε ότι περιμένει από τις Βρυξέλλες να λάβουν "μείζονα απόφαση", η οποία "θα ξεκαθαρίσει μια και δια παντός το ζήτημα της διατηρησιμότητας χρέους στην ευρωζώνη".
"Όλοι οι απαραίτητοι μηχανισμοί που πρέπει να ενεργοποιηθούν θα είναι εκεί ώστε να πεισθούν οι αγορές ότι η ευρωζώνη θα υπερασπιστεί τον εαυτό της, θα υπερασπιστεί το νόμισμά της, θα υπερασπιστεί τις χώρες που κάνουν ότι πρέπει να κάνουν ώστε να είναι δημοσιονομικά υπεύθυνες και επίσης ανταγωνιστικές στην ευρωζώνη", πρόσθεσε. 
Read more

Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2010

Αν για να ξανά-σταθεί στα πόδια της η Ελλάδα χρειαστεί να χρεοκοπήσει, ας είναι.

H Ελλάδα οφείλει να ξαναγίνει εθνικό κράτος


Τη δεκαετία του ’80, το ΠΑΣΟΚ ήλθε στην εξουσία όταν στην Ευρώπη κυριαρχούσαν τα Σοσιαλιστικά κόμματα και στην Αμερική οι Ρεπουμπλικανοί του «σκληροπυρηνικού» (δεξιού) Ρόναλντ Ρέηγκαν.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου κατάφερε να περάσει στην τότε ΕΟΚ τα «Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα», που έδωσαν σημαντικά κονδύλια στην Ελλάδα κι αργότερα θεσμοθετήθηκαν ως κοινοτικές επιδοτήσεις σε όλη την Ευρώπη.
Ο Ανδρέας, λοιπόν, χρησιμοποίησε τα κοινοτικά κονδύλια για να «χτίσει» μια «κοινωνική συμμαχία», η οποία έμαθε να παράγει όλο και λιγότερα και να καταναλώνει όλο και...
περισσότερα…
Έφτιαξε ένα κράτος που μοίραζε επιδοτήσεις και δανεικά.
Έφτιαξε ένα μοντέλο ανάπτυξης που ήταν «κρατικοδίαιτο», δηλαδή στηριζόταν σε προγράμματα χρηματοδοτούμενα από επιδοτήσεις κι από δανεικά.
Έφτιαξε μια «τάξη επιχειρηματιών» που περίμενε από επιδοτήσεις και δανεικά.
Κι ένα «αστερισμό» μεσαίων στρωμάτων που ανακύκλωναν τις επιδοτήσεις και τα δανεικά παράγοντας εισόδημα, αποταμιεύματα και κατανάλωση. Όχι πια παραγωγικές επενδύσεις.
Ήταν η (σχεδόν) τριακονταετία των επιδοτήσεων και των δανεικών…
Αυτό το μοντέλο χρεοκόπησε μετά την διεθνή τραπεζική κρίση του 2008.
Ο γιός του Ανδρέα Παπανδρέου, έτυχε να είναι Πρωθυπουργός όταν κατέρρευσε αυτό το μοντέλο. Μόνο που η διεθνής συγκυρία είναι πια εντελώς αντίστροφη: Στις ΗΠΑ κυριαρχούσαν μέχρι πριν λίγους μήνες οι Δημοκρατικοί του Μπάρακ Ομπάμα, ενώ στην Ευρώπη κυριαρχούν πια οι (κεντρο) δεξιοί.
Τα δάνεια κόπηκαν λόγω υπερχρέωσης. Ενώ οι επιδοτήσεις περικόπτονται, έτσι κι αλλιώς, τα τελευταία χρόνια (ενώ το 2013 κόβονται οι αγροτικές επιδοτήσεις)
Και η Ελλάδα τώρα, πρέπει να κάνει αιματηρές οικονομίες, να μάθει να ζει δίχως δανεικά και με πολύ λιγότερες επιδοτήσεις.
Έτσι ο Γιώργος Παπανδρέου, αναγκάζεται να αποδομήσει τώρα συνολικά την «κοινωνική συμμαχία» που έχτισε ο πατέρας του ήδη από τη δεκαετία του ’80:
Συντρίβει τους δημοσίους υπαλλήλους, ακόμα κι εκείνους του ευρύτερου δημόσιου τομέα (ΔΕΚΟ).
Συμπιέζει όλους τους άμεσα κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες (με εξαίρεση του ασχολούμενους με την «πράσινη ενέργεια», που κάτι ελπίζουν ακόμα)
Διαλύει τη μεσαία τάξη των μικρομεσαίων, που υφίσταται πλέον ένα άνευ  προηγουμέου «Βατερλώ».
Σπρώχνει στην απόγνωση και τα «υπερήφανα νιάτα» και τα «τιμημένα γηρατειά» και όλους τους…ενδιάμεσους!
Μαζί με την εσωτερική κατάρρευση των παραδοσιακών ερεισμάτων του ΠΑΣΟΚικού καθεστώτος, έχουμε και «μετακίνηση» των εξωτερικών ερεισμάτων του:
Τώρα η Ευρώπη μάλλον «σπρώχνει» την Ελλάδα προς την έξοδο (του ευρώ).

Ενώ η Αμερική προσπαθεί τώρα να την «προσελκύσει» (μέσω του ΔΝΤ, που παρουσιάζεται ως «η λιγότερο άκαμπτη συνιστώσα» της Τρόικας).
Δεν έχουμε μόνο κρίση δανεισμού της Ελλάδας. Έχουμε αντίστοιχη κρίση δανεισμού όλου του Ευρωπαϊκού νότου. Κι όχι μόνο του νότου…
Έχουμε ακόμα κρίση του ευρώ. Για το οποίο όλο και περισσότεροι προεξοφλούν ή πιθανολογούν την «διάλυσή» του. Ή τη «διάσπασή» του…
Τα εθνικά κράτη επανέρχονται στο προσκήνιο:
Άλλα διότι προτάσσουν πλέον τις εθνικές τους προτεραιότητες (όπως η Γερμανία και οι ΗΠΑ).
Άλλα διότι απογοητεύθηκαν από την εμπιστοσύνη που έδειξαν στην «Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη»  (όπως οι χώρες του Ευρωπαϊκού νότου και η Ιρλανδία).
Άλλα ευλογούν την ώρα και τη στιγμή που δεν μπήκαν στο ευρώ (όπως η Βρετανία, η Δανία και η Σουηδία).
Κι άλλα απλώς αναβάλλουν την είσοδό τους στο κοινό νόμισμα (όπως η Πολωνία).
Στις συνθήκες αυτές η Ελλάδα οφείλει να ξαναγίνει εθνικό κράτος: με δικές της προτεραιότητες, δική της αναπτυξιακή στρατηγική και δική της ταυτότητα.
Να αναζητά συμμάχους παντού (όπως κάνουν πλέον όλοι) κι όχι να καταφεύγει στην «προστασία των εταίρων της» (την οποία δεν υπολογίζει σοβαρά κανένας πια).
Να ξεχάσει τις «επιδοτήσεις» και να ξαναθυμηθεί τις επενδύσεις.
Να πάψει να είναι «Νομαρχία» των Βρυξελλών (όπως προσπάθησε να την κάνει ο Κώστας Σημίτης, ανεπιτυχώς) και να ξαναγίνει σύγχρονο εθνικό κράτος που σημαίνει τρία πράγματα:
Δημοκρατικό καθεστώς
(σήμερα μοιάζει περισσότερο με προτεκτοράτο),
Ανταγωνιστική οικονομία
(σήμερα δεν παράγει σχεδόν τίποτε, πέρα από …ανεξέλεγκτα ελλείμματα).
Και εθνική ιδιοπροσωπεία. Σήμερα μοιάζει περισσότερο:
με πολυπολιτισμικό συνονθύλευμα, που δεν είναι,
με υπερεθνικό μόρφωμα, που δεν θέλει να γίνει
και με παρακμασμένο έθνος, που τώρα μόλις συνειδητοποιεί την παρακμή του και δεν την αντέχει…
Αν για να ξανά-σταθεί στα πόδια της η Ελλάδα χρειαστεί να χρεοκοπήσει, ας είναι. Η αναγέννηση του Ελληνικού κράτους άρχισε όταν χρεοκόπησε (το 1893) και μπήκε σε Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο (το 1898)…
Λίγα χρόνια αργότερα ήλθε το 1909. Η πιο σημαντική «μεταπολίτευση» της σύγχρονης Ιστορίας του.
Η πιο αφανής πλευρά της σημερινής Ελληνικής κρίσης είναι ότι οι Έλληνες δεν ξέρουν ακριβώς:
αν θέλουν να είναι υπερήφανοι γι’ αυτό που είναι, αλλά δεν μπορούν,
ή αν μπορούν να είναι υπερήφανοι, αλλά δεν τολμούν.
Όταν ξεκαθαρίσουν τι από τα δύο, τότε θα αρχίσουν να ξεπερνούν την κρίση τους. Και τότε θα γεννηθεί η Νέα Μεταπολίτευση.
Αληθινά σημαντικές ώρες για ένα έθνος ανθρώπων, που ως πρόσωπα θριαμβεύουν παντού στον κόσμο και ως λαός μαραζώνουν στον τόπο τους!
Ως πότε;
Ν.Ζ.
http://emprosdrama.blogspot.com/2010/12/blog-post_1650.html#more 
Read more

Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010

Η μόνη ελπίδα αναστροφής της κρίσης

Δυστυχώς φθάσαμε στην ουσιαστική οικονομική και πολιτική χρεοκοπία ακολουθώντας σταθερά μια πορεία δεκαετιών που με μαθηματική ακρίβεια οδηγούσε το καράβι στην ξέρα.
Ηταν σε όλους γνωστό ότι μια χώρα δεν μπορεί επί δεκαετίες να καταναλώνει περισσότερα από όσα παράγει στηριζόμενη σε πόρους των προηγούμενων γενεών, των επόμενων (συνεχής αύξηση του δανεισμού) και της Ε.Ε. Ηταν θέμα κοινής λογικής να κατανοήσει ο καθένας ότι αυτό το πάρτι θα τελείωνε και θα έπρεπε να πληρώσουμε τον λογαριασμό. Δυστυχώς όμως τον πληρώνουν αυτοί που δεν ήταν στο πάρτι, δηλαδή οι έντιμοι, οι άνεργοι και οι φτωχοί. Ολα αυτά όμως είναι συμπτώματα, πίσω από τα οποία υπάρχουν τα αίτια που τα δημιούργησαν. Για ποιον λόγο οι κυβερνήσεις όλων των κομμάτων δημιούργησαν αυτό το τεράστιο, απατηλό, αναποτελεσματικό και αντικοινωνικό κράτος; Για ποιον λόγο συσσωρεύθηκαν επί τόσες δεκαετίες τόσα ελλείμματα; Για ποιον λόγο για τόσες δεκαετίες μερικές εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες πλούτισαν απροκάλυπτα από αυτά τα ελλείμματα, φοροδιαφεύγοντας και αρμέγοντας το κράτος, παίρνοντας μίζες και χρήμα από παράνομες δραστηριότητες, και ζουν σήμερα προκλητικά; Για ποιον λόγο οι τεράστιοι πόροι πήγαν στην εφήμερη κατανάλωση και όχι σε παραγωγικές επενδύσεις και στην ανταγωνιστικότητα της οικονομίας;
Γιατί ήταν προτεραιότητα να ξοδευτούν δεκάδες δισ. ευρώ στους Ολυμπιακούς Αγώνες και όχι για την ανάπτυξη; Γιατί ξοδεύτηκαν τόσα δισεκατομμύρια για το ΕΣΥ, χωρίς να έχουμε υγεία; Γιατί ιδρύθηκαν σε όλη την Ελλάδα ΑΕΙ και ΤΕΙ για να μπαίνουν σχεδόν όλοι οι απόφοιτοι λυκείου, ενώ όλοι γνώριζαν ότι η ανάπτυξη της χώρας δεν θα μπορούσε να προσφέρει εργασία ούτε στους μισούς απόφοιτους; Γιατί κανείς δεν πήγε φυλακή από όσους ήταν πρωταγωνιστές στο πανηγύρι; Γιατί οι πολιτικοί και οι συνδικαλιστές και οι δημοσιογράφοι τώρα ξαφνικά ανακάλυψαν τη λάθος πορεία των τόσων δεκαετιών; Γιατί οι φωνές διανοουμένων, έντιμων και ικανών επιχειρηματιών και τεχνοκρατών ήταν αποκλεισμένες από τα ΜΜΕ; Γιατί κυριαρχούσε η αναξιοκρατία σχεδόν παντού;
Αν απαντήσουμε σε όλα αυτά και τόσα άλλα «γιατί» με κοινή λογική, θα φτάσουμε εύκολα στα πρωτογενή αίτια της οικονομικής και πολιτικής χρεοκοπίας. Πρώτα, θα συναντήσουμε το τεράστιο έλλειμμα πολιτικού πολιτισμού. Το πολιτικό σύστημα χτίστηκε, λειτούργησε και άσκησε την εξουσία στο θεμέλιο του πολιτικού αμοραλισμού και κυνισμού.
Αντί για την αξία της ακεραιότητας με την έννοια της εντιμότητας, της ειλικρίνειας, της ευθύτητας, της διαφάνειας, της συνέπειας λόγων και πράξεων, της τήρησης των υποσχέσεων, της ανάληψης των ευθυνών και της δικαιοσύνης, κυριάρχησαν οι αξίες της ανεντιμότητας, της διαπλοκής, της μίζας, της ανευθυνότητας, του ατομισμού, της πονηριάς, της αλαζονείας, της δημαγωγίας, του λαϊκισμού. Αντί για την αξία της αποτελεσματικότητας και της ανταγωνιστικότητας, κυριάρχησε η μετριότητα, ο ωχαδερφισμός, η αρπαχτή, η σπατάλη και η εφήμερη κατανάλωση. Αυτός ο πολιτικός αμοραλισμός και κυνισμός του πολιτικού συστήματος ήταν επόμενο να μεταδοθεί και στους πολίτες, αφού κριτήρια αξιολόγησης και επιλογής των πολιτικών δεν ήταν η ακεραιότητα και η συνεισφορά στο κοινό καλό και την πρόοδο της χώρας αλλά η εξυπηρέτηση των ατομικών μικροσυμφερόντων βραχυπρόθεσμα.
Δεύτερο αίτιο, σε αλληλεπίδραση με το πρώτο, ήταν η έλλειψη της φρόνησης με την έννοια του Αριστοτέλη.
Φρόνηση σημαίνει τεχνοκρατικός ορθολογισμός, με την έννοια να εφαρμόζει κανείς την τέχνη και την επιστήμη ούτως ώστε να επιτυγχάνει τα μέγιστα δυνατά αποτελέσματα με τους μικρότερους δυνατούς πόρους ή θυσίες, ταυτόχρονα με τον ηθικό ορθολογισμό, δηλαδή, με ηθικές αξίες και πολιτικό καλό και κατανέμονται δίκαια μεταξύ των πολιτών με διαφορετικά συμφέροντα. Το πολιτικό σύστημα της χώρας ούτε τεχνοκρατικό, ούτε ηθικό, ούτε πολιτικό ορθολογισμό επέδειξε, αφού παρά τους τόσους πόρους είμαστε ουραγοί σε όλα, η διαφθορά κυριάρχησε και μια μερίδα του ελληνικού λαού ευνοήθηκε προκλητικά έναντι των πολλών.
Τρίτον, η σημερινή κατάσταση έχει ως αίτιο, επίσης σε αλληλεπίδραση με τα προηγούμενα, την έλλειψη αξιοκρατίας και ικανοτήτων σε όλους όσους διαχειρίστηκαν τα κοινά, είτε σε κυβερνητικές θέσεις, είτε στην τοπική αυτοδιοίκηση, είτε σε θέσεις δημόσιων οργανισμών. Κρίσιμες θέσεις στελεχώθηκαν με ανθρώπους ημιμαθείς, ανεπάγγελτους ή με αποτυχημένες ή μέτριες καριέρες. Σε ανθρώπους που είχαν κομματικές ή άλλες διασυνδέσεις και προωθούσαν συγκεκριμένα συμφέροντα ή σε άλλους που αναδείχθηκαν λόγω οικογενειοκρατίας και πολιτικού μάρκετινγκ, χωρίς να διαθέτουν επαγγελματικές και κυρίως διοικητικές και ηγετικές ικανότητες, χαρακτήρα και αξίες. Σε ανθρώπους που βλέπουν την πολιτική ως επάγγελμα και μέσο εξουσίας, διασημότητας, πλουτισμού και life style.
Ετσι, φθάσαμε στην ουσιαστική οικονομική και πολιτική χρεοκοπία. Ετσι τα χάσαμε όλα. Χάσαμε την εθνική κυριαρχία και τη δημοκρατία, αφού τους νόμους και τις αποφάσεις τις διαμορφώνουν οι τεχνοκράτες της Ε.Ε. και του ΔΝΤ. Χάσαμε την ελπίδα να βγούμε από το τούνελ, την εθνική μας αξιοπρέπεια, αυτοπεποίθηση και υπερηφάνεια, την εμπιστοσύνη, τη σιγουριά, τη γαλήνη στη χώρα. Δυστυχώς, ακόμη δεν έχουμε δει τα χειρότερα. Κινδυνεύουμε και την εθνική μας ταυτότητα να χάσουμε, ακόμη και τα παιδιά μας, αφού για πολλά χρόνια θα αναγκάζονται να μεταναστεύουν για να δουλέψουν. Το κατεστημένο πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να αναγεννηθεί, αφού η νοοτροπία χρόνων, τα συμφέροντα και ο τρόπος σκέψης το κρατούν δεμένο στις ίδιες λογικές, πολιτικές και συμπεριφορές.
Μόνη ελπίδα για τη χώρα είναι η αναγέννησή του, με την επάνοδο στην πολιτική πολιτών που τόσα χρόνια ήταν στο περιθώριο, που πρεσβεύουν έναν διαφορετικό πολιτισμό, διαθέτουν τη βούληση και τις γνώσεις και τις ικανότητες να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν τον ολικό επαναπροσδιορισμό της χώρας, υλοποιώντας ριζικές αλλαγές στους εθνικούς στόχους και στρατηγικές, στις δομές, τα συστήματα και την εθνική κουλτούρα, εξασφαλίζοντας την αξιοκρατία, το αποτελεσματικό μάνατζμεντ και την ηγεσία παντού. 
http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=172434 
Read more

Σάββατο 9 Οκτωβρίου 2010

Αθωώνει τον Καραμανλή ο Γιούνκερ και λέει για ποια περίοδο πρέπει να γίνει εξεταστική για την οικονομία

Αποκαλυπτικός ως προς τις διαβουλεύσεις που γίνονταν παρασκηνιακά τα τελευταία χρόνια για την κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας εμφανίστηκε ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν-Κλώντ Γιούνκερ.

Μιλώντας σε συνέντευξη τύπου στο περιθώριο της πρώτης μέρας της συνόδου του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, ο κ. Γιούνκερ δήλωσε ότι «γνώριζε ότι η κατάσταση στην Ελλάδα θα έφθανε (ως εδώ)» και ότι «υπήρξαν συζητήσεις επι τούτου με την «Κομισιόν, την Γερμανία, την Γαλλία και τον πρόεδρο της ΕΚΤ, Ζαν-Κλωντ Τρισέ». Πρόσθεσε δε ότι οι συζητήσεις γίνονταν παρασκηνιακά και ότι ο ίδιος δεν μπορούσε να πει δημόσια αυτά που ήξερε.

Αφησε μάλιστα αιχμές για την στάση των Γερμανών και των Γάλλων λέγοντας ότι οι δύο αυτές χώρες «κέρδιζαν μεγάλα ποσά από τις εξαγωγές τους προς την Ελλάδα» λέγοντας εμμέσως πλην σαφώς ότι άφηναν την κατάσταση να χειροτερεύει γιατί είχαν όφελος.

Ο κ. Γιούνκερ πρόσθεσε ότι λόγω των συζητήσεων αυτών ήταν «φανερό» στο που θα κατέληγε το ελληνικό πρόβλημα και ότι η κρίση θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν αντιμετωπιζόνταν «πριν από δύο ή τρεις δεκαετίες και όχι τον τελευταίο χρόνο»

Δεξί Εξτρέμ: Τόσο πριν από δύο όσο και πριν από τρεις δεκαετίες την Ελλάδα την κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ και συγκεκριμένα οι ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ΠΑΓΚΑΛΟΣ, ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ, ΧΥΤΗΡΗΣ, ΚΑΣΤΑΝΙΔΗΣ και λοιποί
Read more

Παρασκευή 20 Αυγούστου 2010

Τι γνωρίζουν οι εύποροι έλληνες, που τα νοικοκυριά αγνοούν;

Η ατάκα της Telegraph "....κάποιες από τις εκροές καταθέσεων στις ελληνικές τράπεζες, «δείχνουν» φυγή κεφαλαίων από τους εύπορους έλληνες,..." δημιουργεί κάποιες απορίες:

Γνωρίζουν κάτι οι εύποροι έλληνες, που τα νοικοκυριά αγνοούν;

Μπορεί να διαβεβαιώσει η Ελληνική Κυβέρνηση τα νοικοκυριά, ότι τουλάχιστον δεν πρόκειται να βάλλει "χέρι" στις καταθέσεις τους, με έκτακτη εφ' άπαξ φορολογία, όπως φημολογείται.

Διαβάστε όλο το δημοσίευμα από την euro2day.gr:

«Telegraph: Ένα ακόμα αρνητικό δημοσίευμα.

Επανέρχονται τα αρνητικά δημοσιεύματα για την Ελλάδα. Σε άρθρο της με τίτλο «Η Ελληνική κρίση αρνείται να φύγει», η Telegraph σημειώνει πως μπορεί η χώρα μας να πήρε το «πράσινο φως» από την Κομισιόν για την δεύτερη δόση του δανείου, ωστόσο η πραγματική οικονομία συνεχίζει να επιδεινώνεται καθώς οι ελληνικές τράπεζες πιέζονται από απώλειες ρεκόρ στο επίπεδο των καταθέσεων, ενώ η παραγωγή συρρικνώνεται με επιταχυνόμενο ρυθμό.

Η Telegraph κάνει αναφορά στην χθεσινή έκθεση της HSBC για τις ελληνικές τράπεζες, σημειώνοντας πως αν και κάποιες από τις εκροές καταθέσεων «δείχνουν» φυγή κεφαλαίων από εύπορους έλληνες, είναι ξεκάθαρο ότι τα νοικοκυριά και οι εταιρείες αρχίζουν να χρησιμοποιούν τις καταθέσεις τους προκειμένου «να τα βγάλουν πέρα»....

Στο δημοσίευμα φιλοξενούνται δηλώσεις διεθνών αναλυτών που αναφέρονται στον δανεισμό των ελληνικών τραπεζών,.... στο ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους ....

Ο κ. Simon Ward της Henderson Global Investors δηλώνει πως οι ελληνικές τράπεζες καλύπτουν το κενό χρηματοδότησής τους με δάνεια από την ΕΚΤ....

Οι επενδυτές αμφιβάλουν για το αν το σχέδιο ΕΕ-ΔΝΤ είναι υλοποιήσιμο χωρίς αναδιάρθρωση χρέους και υποτίμηση, ....αναμένει συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας κατά 4,5%-5% φέτος, ποσοστό χειρότερο των εκτιμήσεων.

Όπως υποστηρίζει, αυτό είναι διαχειρίσιμο, ωστόσο το κλειδί είναι αν ο ρυθμός της υποχώρησης θα επιβραδυνθεί αρκετά το επόμενο έτος και αν η χώρα θα δεχθεί έναν ακόμα γύρο μέτρων λιτότητας.

Σύμφωνα με τον ίδιο, γράφει η Telegraph, «όλοι λείπουν σε διακοπές. Όταν γυρίσουν θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τον μίζερο νέο κόσμο τους από το φθινόπωρο, και τότε θα δούμε».


http://dexiextrem.blogspot.com/2010/08/blog-post_8256.html
Read more

Τετάρτη 18 Αυγούστου 2010

Ελλάδα: ένα καζάνι που βράζει και κάποτε θα εκραγεί;



Μια ακόμη καταγραφή της Ελλάδας της κρίσης. Το περιοδικό Spiegel παρουσιάζει την κοινωνική πτυχή της κρίσης και το αδιέξοδο μισθωτών και λιανεμπόρων. Ελλάδα ώρα μηδέν;

«Πρώτα κατάθλιψη και μετά έκρηξη», είναι ο τίτλος άρθρου που δημοσιεύεται σήμερα στην ηλεκτρονική σελίδα του περιοδικού Spiegel.
Το δημοσίευμα περιγράφει με τα πιο μελανά χρώματα την κατάσταση στην Ελλάδα αλλά και τις προοπτικές: «Οι προσπάθειες της κυβέρνησης μπορεί να απέδωσαν καρπούς και να έφεραν τους επιθυμητούς αριθμούς, όσον αφορά για παράδειγμα τη μείωση του ελλείμματος, ωστόσο το πρόγραμμα περικοπών επηρεάζει το σύνολο της οικονομικής ζωής του τόπου: Η αγοραστική δύναμη μειώνεται, η κατανάλωση υποχωρεί, ο αριθμός των πτωχεύσεων και της ανεργίας αυξάνεται. Στην ελληνική κοινωνία δημιουργείται ένα κλίμα φόβου, μηδαμινών προοπτικών και οργής.

Χαμηλή ανταγωνιστικότητα, κλειστά μαγαζιά, αύξηση ανεργίας
Στη συνέχεια περιγράφει την κατάσταση στα ναυπηγεία του Περάματος στο παράδειγμα ενός εργάτη, ο οποίος όπως λέει προς το γερμανικό περιοδικό, άλλες χρονιές έκανε μέχρι και 300 μεροκάματα ενώ φέτος δεν ξεπερνά τα 25, με αποτέλεσμα να μην μπορεί καν να ασφαλιστεί ο ίδιος και η οικογένειά του.
«Το Πέραμα, όπου η ανεργία φτάνει και το 70 %, είναι μεν ακραία περίπτωση, αλλά συνιστά ένα εξαιρετικό παράδειγμα για την χαμηλή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Οι περισσότεροι πλοιοκτήτες στέλνουν τα καράβια τους για επισκευή στην Τουρκία, στην Κορέα ή την Κίνα. Στην Ελλάδα το κόστος είναι υψηλό, υπάρχει μεγάλη γραφειοκρατία και πολλές απεργίες που καθυστερούν τις παραδόσεις των έργων».
«Το πρόγραμμα περικοπών έχει φέρει τα πάνω - κάτω στην οικονομική ζωή της Ελλάδας. Μισθοί και συντάξεις μειώθηκαν, οι φόροι αυξήθηκαν, οι άνθρωποι έχουν έτσι λιγότερα στη διάθεσή τους και σε μια χώρα όπου το 70 % της οικονομικής δραστηριότητας εξαρτάται από την ιδιωτική κατανάλωση, αυτό είναι καταστροφή.
Οι διαστάσεις της 'πτώσης' αυτής γίνονται εμφανείς όταν επισκέπτεται κανείς τους εμπορικούς δρόμους της Αθήνας, παντού γράφει ‘ενοικιάζεται’. Και στην επαρχία τα πράγματα δεν είναι καλύτερα.

Η χώρα βρίσκεται σε ύφεση. Η κατάσταση φαίνεται παντού να χειροτερεύει, ένας φαύλος κύκλος, και μάλιστα χωρίς διέξοδο. Το χειρότερο είναι ότι σχεδόν κανείς δεν φαίνεται να έχει ελπίδες ότι τα πράγματα θα βελτιωθούν μια μέρα».
Το άρθρο αναφέρεται στις δυσοίωνες προβλέψεις για την ανεργία, η οποία εκτιμάται ότι μπορεί να φτάσει τα επίπεδα του 1960, όπως υποστηρίζουν τα συνδικάτα, όταν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν.
Το άρθρο καταλήγει με τη δήλωση ενός εργάτη από το Πέραμα που λέει: «Οι πολιτικοί θα πρέπει να γνωρίζουν πως αν πάρουν από τις οικογένειές μας το ψωμί που τρώμε, θα τους αποτελειώσουμε. Και μην μας πείτε μετά αναρχικούς. Είμαστε οικογενειάρχες σε απόγνωση. Είμαστε ένα καζάνι που βράζει. Και κάποτε το καζάνι θα εκραγεί.»

http://www.dw-world.de/dw/article/0,,5919459,00.html

http://exomatiakaivlepo.blogspot.com/2010/08/blog-post_1350.html#more
Read more