Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Απριλίου 6, 2011
Οι καλοί φίλοι Αντώνης Δελατόλλας και Παναγής Κουτουφάς του -εξαιρετικού σήμερα- “Ποντικού” με προκαλούν (με την …καλή έννοια), με αφορμή άρθρο μου στις “Αποκαλύψεις” για δημοσιογράφους που ήταν σε pay roll την περίοδο πριν το 2004 για να γράφουν θετικά πράγματα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.΄
Θυμίζω ότι την αποκάλυψη έκανε (και αναρτήθηκε στα Wikileaks) ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα Τσάρλς Ρις.
Συγκεκριμένα, το ερώτημα που μου θέτουν είναι “γιατί δεν δημοσιεύω ονόματα” και παραπέμπουν σε blogs που έγραψαν ότι θα έπρεπε να ενδιαφερθεί κάποιος εισαγγελέας.
Πρώτον, οιοδήποτε ενδιαφέρον καλοδεχούμενο.
Δεύτερον, ελπίζω να μην θεωρούν “κεραυνό εν αιθρία” όσα επισήμανα. Διότι ακόμα και οι…πέτρες γνωρίζουν ότι αρκετοί συνάδελφοι αντάλλαξαν την γραφίδα τους για μία θεσούλα σε γραφείο Τύπου, συντακτική ομάδα περιοδικού για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, εκπομπές στην ΕΡΤ και τα περιφερειακά κανάλια, ή, απλώς, για μία κοσμική συνάφεια με υπουργούς και την τότε πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής.
Όπως και αρκετοί άλλοι που ευγενικά ή όχι και τόσο ευγενικά (επιεικής έκφραση) έκαναν ότι μπορούσαν για να εξασφαλίσουν διαφημίσεις,publi και “χορηγίες” για τα έντυπά τους.
Προφανώς και γνωρίζω ονόματα. Όπως τα γνωρίζουν και οι πολιτικοί υπεύθυνοι εκ μέρους της κυβέρνησης ή η διοίκηση της ΑΘΗΝΑ 2004. Όπως τα γνωρίζουν και άλλοι συνάδελφοι που, τώρα, “νίπτουν τας χείρας τους”.
Πολλά εξ αυτών, μάλιστα, είναι αποτυπωμένα σε συμβάσεις για την παροχή συμβουλών, διοργάνωσης events, υποστήριξης ημερίδων κλπ.
Όποιος ενδιαφέρεται γνωρίζει που θα βρει τα στοιχεία αυτά.
Ως εκ τούτου η …πρόκληση του να πω ονόματα δεν μου λέει τίποτε. Περυσινά ξυνά σταφύλια. Δεν πρόκειται, άλλωστε, για προπατορικό αμάρτημα κάποιων “συναδέλφων” αλλά για την πεπατημένη. Δεν άρχισε η σαπίλα του βασιλείου της (δημοσιογραφικής) Δανιμαρκίας με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Προϋπήρχε και συνεχίστηκε.
Ας μην συμπεριφερόμαστε, λοιπόν, ως Γαλάτες που …έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι μας. Γιατί δεν μας πιστεύει κανείς. Όπως και την ΕΣΗΕΑ που επί χρόνια μασάει την ίδια τσίχλα αλλά στο τέλος δεν κάνει τίποτα.
Θυμίζω ότι την αποκάλυψη έκανε (και αναρτήθηκε στα Wikileaks) ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα Τσάρλς Ρις.
Συγκεκριμένα, το ερώτημα που μου θέτουν είναι “γιατί δεν δημοσιεύω ονόματα” και παραπέμπουν σε blogs που έγραψαν ότι θα έπρεπε να ενδιαφερθεί κάποιος εισαγγελέας.
Πρώτον, οιοδήποτε ενδιαφέρον καλοδεχούμενο.
Δεύτερον, ελπίζω να μην θεωρούν “κεραυνό εν αιθρία” όσα επισήμανα. Διότι ακόμα και οι…πέτρες γνωρίζουν ότι αρκετοί συνάδελφοι αντάλλαξαν την γραφίδα τους για μία θεσούλα σε γραφείο Τύπου, συντακτική ομάδα περιοδικού για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, εκπομπές στην ΕΡΤ και τα περιφερειακά κανάλια, ή, απλώς, για μία κοσμική συνάφεια με υπουργούς και την τότε πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής.
Όπως και αρκετοί άλλοι που ευγενικά ή όχι και τόσο ευγενικά (επιεικής έκφραση) έκαναν ότι μπορούσαν για να εξασφαλίσουν διαφημίσεις,publi και “χορηγίες” για τα έντυπά τους.
Προφανώς και γνωρίζω ονόματα. Όπως τα γνωρίζουν και οι πολιτικοί υπεύθυνοι εκ μέρους της κυβέρνησης ή η διοίκηση της ΑΘΗΝΑ 2004. Όπως τα γνωρίζουν και άλλοι συνάδελφοι που, τώρα, “νίπτουν τας χείρας τους”.
Πολλά εξ αυτών, μάλιστα, είναι αποτυπωμένα σε συμβάσεις για την παροχή συμβουλών, διοργάνωσης events, υποστήριξης ημερίδων κλπ.
Όποιος ενδιαφέρεται γνωρίζει που θα βρει τα στοιχεία αυτά.
Ως εκ τούτου η …πρόκληση του να πω ονόματα δεν μου λέει τίποτε. Περυσινά ξυνά σταφύλια. Δεν πρόκειται, άλλωστε, για προπατορικό αμάρτημα κάποιων “συναδέλφων” αλλά για την πεπατημένη. Δεν άρχισε η σαπίλα του βασιλείου της (δημοσιογραφικής) Δανιμαρκίας με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Προϋπήρχε και συνεχίστηκε.
Ας μην συμπεριφερόμαστε, λοιπόν, ως Γαλάτες που …έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι μας. Γιατί δεν μας πιστεύει κανείς. Όπως και την ΕΣΗΕΑ που επί χρόνια μασάει την ίδια τσίχλα αλλά στο τέλος δεν κάνει τίποτα.
* Οφείλω να πω, πάντως, πως Δελατόλας και Κουτουφάς εκκινούν από καλές προθέσεις. Αν και οι ίδιοι είναι από εκείνους που έχουν…καλή πληροφόρηση.
