Σάββατο 27 Απριλίου 2013

Σάλος στο ΠΑΣΟΚ με τις αποκαλύψεις για αλόγιστες δαπάνες


ΠΑΣΟΚ, ΔΑΠΑΝΕΣ
 Γκρίνιες και αντεγκλήσεις στην Ιπποκράτους όπου όλοι αναζητούν «Ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο;»
 
 Πανικός έχει σπαρθεί στους διαδρόμους των γραφείων στην Ιπποκράτους μετά και τις αποκαλύψεις για ασυγκράτητες σπατάλες που γίνονταν τα προηγούμενα χρόνια με υπογραφές μεταξύ άλλων και του πρώην Προέδρου του ΠΑΣΟΚ κ. Γ. Παπανδρέου.
Για όσους είναι σε θέση να γνωρίζουν από μέσα τα πράγματα, αυτές οι αποκαλύψεις μόνο τυχαίες δεν είναι… Αυτήν την περίοδο εντός του ΠΑΣΟΚ παίζεται ένα σκληρό παιχνίδι ξεκαθαρίσματος λογαριασμών. Ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος είναι εξαιρετικά πιεσμένος από τις υποομάδες που έχουν δημιουργηθεί στο κόμμα και ξέρει ότι ανά πάσα στιγμή αυτές οι υποομάδες μπορούν να αποσταθεροποιήσουν την ηγεσία και τον έλεγχό του στο ΠΑΣΟΚ. Ο δεύτερος λόγος της ανησυχίας του κ. Βενιζέλου έχει να κάνει με την συνεχιζόμενη όλο και πιο περιορισμένη εκλογική επιρροή του κόμματός του, την οποία πολλά στελέχη του την αποδίδουν σε λάθη του ίδιου του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Ο τρίτος και εξίσου σοβαρός λόγος αφορά στο οικονομικό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει το κόμμα. Ως αποτέλεσμα κακοδιαχείρισης δεκαετίων με αποτέλεσμα σήμερα να μην έχει την οικονομική δυνατότητα να καλύψει ούτε τις βασικές του ανάγκες για την πληρωμή των υπαλλήλων του. Μέσα σε όλη αυτήν την κατάσταση παρακμής που διάγει το άλλοτε κραταιό κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Ευάγγελος Βενιζέλος φέρεται να έψαχνει να βρει έναν ακόμα τρόπο ώστε να τραβήξει κόκκινες διαχωριστικές γραμμές από την περίοδο της ηγεσίας του κ. Γιώργου Παπανδρέου. Οι κακές γλώσσες λένε ότι τα ντοκουμέντα της αλόγιστης σπατάλης προς δημοσιογράφους διέρρευσαν από το περιβάλλον του ίδιου του Ευάγγελου Βενιζέλου, κάτι το οποίο προς το παρόν δεν μπορεί να διασταυρωθεί. Ωστόσο, πολλοί θεωρούν ότι ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα είχε κάθε λόγο να το κάνει ώστε να αφήσει έκθετη την προηγούμενη ηγεσία στο κόμμα.
Ποιοι πληρώνουν τα σπασμένα
Όλα αυτά όμως ελάχιστα αφορούν τον ελληνικό λαό, ο οποίος πληρώνει τα σπασμένα της κακοδιαχείρισης ενός κόμματος που μέχρι και σήμερα ακόμα εξακολουθεί να απορροφά κονδύλια από τον κρατικό προϋπολογισμό για τη χρηματοδότησή του. Όμως όσοι τώρα θυμήθηκαν να μιλήσουν για το όργιο σπατάλης στο ΠΑΣΟΚ, ας μας πουν: τι απέγινε η υπόθεση με τα μαύρα χρήματα που φέρεται να τροφοδοτούσε το κόμμα ο κ. Θόδωρος Τσουκάτος; Πότε ήταν η τελευταία φορά που μπήκαν ορκωτοί λογιστές για να ερευνήσουν τα οικονομικά κιτάπια του κόμματος; Γιατί ο κ. Βενιζέλος δεν ζητά έρευνα από την εισαγγελία για τις ατασθαλίες όλων των προηγούμενων ετών που κληρονόμησε;
Η απάντηση που δίνουν πολλοί στα παραπάνω ερωτήματα είναι ότι ο κ. Βενιζέλος δεν τα κάνει όλα αυτά καθώς φέρεται να έχει κι αυτός λερωμένη την φωλιά του με περίεργες αποσπάσεις συνεργατιδών του και έξτρα μπόνους που δίνονται ως και σήμερα ακόμα σε «ημετέρους». Όλα αυτά μένουν φυσικά να επιβεβαιωθούν, όμως σε κάθε περίπτωση δεν αλλάζει στο ελάχιστο η εικόνα που έχει ο κόσμος σήμερα για το ΠΑΣΟΚ: ότι δεν δικαιούται δια να ομιλεί για το σημερινό κατάντημα της χώρας.
Read more

Ντούγκιν: Πρόκληση χάους σε Ελλάδα και Κύπρο




Για πρώτη φορά από την έναρξη της κυπριακής κρίσης, ένας υψηλά ιστάμενος παράγων της ρωσικής πολιτικής, ο Αλεξάντρ Ντούγκιν, «εξ απορρήτων» του προέδρου Πούτιν, μιλάει στην εφημερίδα ''Realnews'' και τον Δημ. Κωνσταντακόπουλο.

Οι απαντήσεις του Ρώσου πολιτικού στοχαστή είναι αποκαλυπτικές για το πως βλέπουν στη Μόσχα τις κυπριακές εξελίξεις διαφορετικές τάσεις μέσα στην ρωσική ελίτ, τάσεις που εκδηλώθηκαν στην αποκλίνουσα ρωσική συμπεριφορά στη Λιβύη και τη Συρία. Ο Ντούγκιν εκφράζει αρνητικές προβλέψεις για τις αμερικανικές επιδιώξεις στη ανατολική Μεσόγειο, προβλέποντας χαοτικές καταστάσεις σε όλα τα κράτη της περιοχής, περιλαμβανομένων Ελλάδας και Κύπρου. 
Επικεφαλής της έδρας κοινωνιολογίας των διεθνών σχέσεων στο πανεπιστήμιο Λομονόσωφ, ο Ντούγκιν θεωρείται από τους σημαντικότερους «ιδεολόγους» της Ρωσίας του Πούτιν. Είναι ο ιδρυτής της σύγχρονης ρωσικής γεωπολιτικής, αρχιτέκτων της «πατριωτικής», «ευρασιατικής» στροφής του Ρώσου προέδρου.

Για τους ‘Ελληνες έχει τεράστια σημασία να αντιληφθούμε τι ακριβώς «παίζεται» στα διεθνή κέντρα, με τα οποία η Αθήνα δεν επικοινωνεί παρά υποτυπωδώς και δεν αναπτύσσει στρατηγικό διάλογο, περιοριζόμενη κυρίως σε «φωτογραφήσεις» πολιτικών για εσωτερική κατανάλωση, τη στιγμή που η Ελλάδα βρίσκεται σε πρωτοφανή κρίση και αποτελεί μια από τις πρώτες προτεραιότητες της πολιτικής όλων των μεγάλων δυνάμεων! Από μόνη της, η κατάσταση αυτή μπορεί να προκαλέσει και έχει ήδη προκαλέσει τεράστια καταστροφή σε μια χώρα, η ιστορία της οποίας ήταν, κατά πολύ μεγάλο ποσοστό, αντανάκλαση γεωπολιτικών ανταγωνισμών. 

Η σχέση Κύπρου-Ρωσίας υπήρξε διαχρονικά ζωτικής σημασίας ακόμα και για την επιβίωση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η παρέμβαση της Μόσχας στον Τζόνσον, κατόπιν παράκλησης του Μακαρίου, που διεβίβασε στον Χρουστσώφ ο Λυσσαρίδης, και στη συνέχεια του Τζόνσον στον Ινονού, απέτρεψε την τουρκική εισβολή το 1964. Η Μόσχα υποστήριξε μόνιμα την Κύπρο στον ΟΗΕ εμποδίζοντας με βέτο την επίσημη υιοθέτηση του σχεδίου Ανάν ως πλαισίου λύσης. Η Ρωσία ήταν η μόνη δύναμη που δέχτηκε να εφοδιάσει την Κύπρο με απαραίτητο αμυντικό εξοπλισμό που δεν έδιναν άλλοι. 

Δις διαταράχτηκε έντονα η ρωσο-κυπριακή σχέση με τραγικές συνέπειες. Η πρώτη το 1974, όταν η ελληνική κυβέρνηση, υπό τον Ιωαννίδη, οργάνωσε το πραξικόπημα. Η δεύτερη πρόσφατα, με την χρηματιστική κρίση. Την πρώτη φορά, το αποτέλεσμα ήταν η εισβολή και κατοχή της μισής Κύπρου. Τι θα γίνει τώρα απομένει να δούμε. Το βέβαιο πάντως, διαπιστωμένο από ιστορική εμπειρία δύο αιώνων, είναι ότι Λευκωσία και Αθήνα δεν μπορούν να ασκήσουν διπλωματία μη λαμβάνοντας υπόψιν τον παράγοντα «Ρωσία» – ακριβέστερα μπορούν, με καταστρεπτικά όμως αποτελέσματα.

Ακολουθεί η συνέντευξη:
Ερ. Η κυβέρνηση Χριστόφια είχε ζητήσει από τη Ρωσία ένα μικρό για τα δεδομένα σας δάνειο που θα μπορούσε ίσως να εμποδίσει ή καθυστερήσει την πτώση της Κύπρου υπό τον έλεγχο της «τρόικας». Θεωρείτε ορθή την απόφαση, στο φως όσων ακολούθησαν;

Απ. Στο μέτρο που αντιλαμβάνομαι, ο κ. Χριστόφιας ήταν ένας περισσότερο ή λιγότερο κατάλληλος πολιτικός ηγέτης, που διέπραξε όμως σοβαρά τακτικά λάθη. Η Ρωσία τον υποστήριξε μέχρις ενός σημείου. ‘Ισως, έπρεπε να είμαστε πιο συνεπείς και επίμονοι…Αλλά, από τη στιγμή που έγινε σαφές ότι ο Χριστόφιας επρόκειτο να χάσει τις εκλογές, η Μόσχα συμπεριφέρθηκε με ρεαλιστικό, πραγματιστικό τρόπο. Αναγνωρίζω ότι ήταν σφάλμα μας. Το Κρεμλίνο δεν διέγνωσε εγκαίρως τη σημασία της γεωπολιτικής μάχης για την Κύπρο. ‘Ετσι, ο ερχομός του Αναστασιάδη υπήρξε πραγματική καταστροφή για Κυπρίους, ‘Ελληνες και Ρώσους. Ο έλεγχος του νησιού, με στρατηγική σημασία-κλειδί, πέρασε, όπως είπατε, σε τρίτο μέρος, την τρόικα. Μπορώ να το εξηγήσω αυτό μόνο με τον πρώιμο εισέτι χαρακτήρα γεωπολιτικής συνείδησης της κυβέρνησης Πούτιν, με τη μεγάλη αδράνεια της ρωσικής διπλωματίας και, ποιος ξέρει, με μια αποτελεσματική στρατηγική αντεπιχείρηση της ατλαντικής πτέρυγας της ρωσικής ελίτ, που δεν την έχει πλήρως εκκαθαρίσει ο Πούτιν. Το βλέπουμε στην προσπάθεια ορισμένων ομάδων, που εκπροσωπεί αυτός ο Σεργκέι Καραγκάνωφ, επισκεπτόμενο μέλος του αμερικανικού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (CFR), να πείσουν τον Πούτιν να μην αναμειχθεί στις κυπριακές υποθέσεις και να μείνει μακριά από την ελληνική πολιτική…Θάπρεπε να είχαμε προβλέψει το δραματικό αποτέλεσμα…Δεν το προβλέψαμε. Δεν θα δικαιολογήσω την παθητικότητά μας

Ερ. Μετά τις πρόσφατες αποφάσεις του Eurogroup και το ανεπιτυχές ταξίδι του Κυπρίου Υπουργού Οικονομικών στη Μόσχα, πολλοί ‘Ελληνες συμπέραναν ότι η Ρωσία δεν μπορεί ή θέλει να βοηθήσει δύο κράτη σε οικτρή κατάσταση. ¨

Απ. Νομίζω ότι, δυστυχώς, όλη η ιστορία με τον Αναστασιάδη και την κυβέρνησή του είναι μια επιτυχής ατλαντική συνωμοσία. ‘Όλα όσα κάνει ο Αναστασιάδης μετά την εκλογή του δείχνουν ότι χειραγωγείται από εξωτερικές δυνάμεις που επιδιώκουν να θέσουν την Κύπρο υπό τον άμεσο έλεγχο των ΗΠΑ και της παγκόσμιας χρηματιστικής ολιγαρχίας. Τα δήθεν βήματα προς τη Ρωσία είναι κοροϊδία. Ο κ. Σαρρής, που ήδη άλλωστε απομακρύνθηκε, έμεινε στη Μόσχα παίζοντας ένα είδος θεάτρου, αρνούμενος όλες τις πραγματικές ρωσικές προτάσεις στον τομέα της οικονομίας, των δανείων κλπ. Αυτοί που ήρθαν σε επαφή μαζί του συμπέραναν ότι πραγματική του επιδίωξη ήταν να παραστήσει ότι έχει μια δραστηριότητα, ενώ όλες οι πραγματικές αποφάσεις του κυπριακού κράτους λαμβάνονταν αλλού. Η δική μου εκτίμηση είναι ότι υπάρχει στρατηγική των ΗΠΑ και των παγκοσμιοποιητικών κύκλων για την πρόκληση χάους σε Ελλάδα και Κύπρο, να εκραγεί η κοινωνική-οικονομική κατάσταση και να οδηγηθούν και τα δύο κράτη, με ισχυρές ορθόδοξες χριστιανικές ταυτότητες, υπό τον άμεσο έλεγχο Αμερικανών στρατηγικών και της χρηματιστικής ολιγαρχίας. Αυτό προϋποθέτει την εξασθένιση και το σπάσιμο όλων των υπαρχόντων δεσμών με την Ρωσία, «χερσαία δύναμη» σε όρους γεωπολιτικής. Αυτό επηρεάζει καταρχήν όλα τα κοινά σχέδια στον τομέα ενεργειακού εφοδιασμού. Τα περισσότερα σχετικά σχέδια σαμποταρίστηκαν από την ελληνική πλευρά εναντίον των ελληνικών συμφερόντων, με την άμεση παρέμβαση των ατλαντιστών των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Ερ. Eurogroup και ΔΝΤ κατέστρεψαν σχεδόν τις κυπριακές τράπεζες, οικονομία και κράτος. Τι είναι, πόλεμος; ‘Εχει μέλλον το εθνικό κράτος;

Απ. Η περίπτωση της Κύπρου αποδεικνύει τον εξαιρετικά τρωτό χαρακτήρα της κυριαρχίας στην μεταμοντέρνα εποχή της παγκοσμιοποίησης. Δεν θέτει τοπικά αλλά παγκόσμια προβλήματα. Μπορούμε να διατηρήσουμε την ίδια την αρχή του εθνικού Κράτους ή έφτασε πράγματι ο καιρός της παγκόσμιας κυβέρνησης, περάσαμε ήδη το σημείο μη επιστροφής; Από τη δική μου άποψη, το εθνικό Κράτος δεν μπορεί να σταθεί πια – ή μπορεί, αλλά όχι πολύ. Οι μέρες του είναι μετρημένες. Το αληθινό πρόβλημα είναι αλλού: η μέλλουσα παγκόσμια τάξη θα είναι μονοπολική, στα χέρια της παγκόσμιας, κυρίως δυτικής χρηματιστικής ολιγαρχίας, ή πολυπολική. Τα BRICS είναι είδος προπλάσματος για αυτό που μπορεί να γίνει. Υπάρχουν χώρες με περιορισμένη ελευθερία επιλογών, σταθερά ενσωματωμένες στην παγκόσμια Δύση ή άλλες καταδικασμένες να πάνε στην πολυπολική λέσχη. Υπάρχουν αυτές που μπορούν να διαλέξουν. Κύπρος και Ελλάδα ανήκουν στην τελευταία κατηγορία. Η συμπερίληψή τους στο παγκόσμιο, αμερικανο-κεντρικό ατλαντικό σύστημα συνιστά μια ορισμένη βία, ένα είδος γεωπολιτικού «βιασμού». Η Ευρασία προτείνει αξιοπρεπή και ελεύθερη συμμαχία. Αλλά συμφωνώ, όπως είπα και προηγουμένως, ότι η Ρωσία πρέπει να φερθεί και εκείνη με την Κύπρο και την Ελλάδα κατά πολύ έξυπνο και αξιόπιστο τρόπο…

Ερ. Αν πέσει κι ο ‘Ασαντ, μοιάζει σαν η ρωσική στρατηγική παρουσία να εξοβελίζεται από τη Μεσόγειο…

Απ. Πρόκειται για συνεχιζόμενη επίθεση εναντίον μας και του πολυπολικού παγκόσμιου σχεδίου μας. Αμφιβάλω ότι το σχέδιο της ευρύτερης Μέσης Ανατολής, που πραγματοποιείται κάτω από τα μάτια μας, μπορεί να οδηγήσει σε σταθερότητα. Οι ΗΠΑ ποντάρουν στο χάος. Δεν υπάρχει θετική επιδίωξη. Η Τουρκία, επεμβαίνοντας στη Συρία και την αραβική περιοχή προετοιμάζει την δική της διάσπαση. Το Ισραήλ θα διαλυθεί από τις εσωτερικές του αντιθέσεις. Φοβάμαι ότι η ίδια μοίρα αιματηρής καταστροφής περιμένει όλα τα άλλα κράτη της ανατολικής Μεσογείου. Η Λιβύη, μετά το τέλος του Καντάφι, δεν είναι πιο δημοκρατική και ειρηνική, ούτε και το Ιράκ. Στην αμερικανική στρατηγική αιματηρής αναταραχής δεν είναι εύκολο να αντιπαραθέσεις κάτι. Η παλιά στρατηγική ισορροπίας των δυνάμεων δεν μπορεί να σταθεί αιώνια, η εντροπία διαβρώνει καθεστώτα που εγκαθιδρύθηκαν σε άλλες εποχές. Η Ρωσία πρέπει να προσπαθήσει να σκεφτεί κάτι εντελώς νέο, το ευρασιατικό ανάλογο του σχεδίου της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής, στην αντίθετη κατεύθυνση. Μας λείπει τώρα αυτό και χάνουμε πολύτιμο χρόνο. 

Ερ. Τουρκία, Ισραήλ, Ιράν, Κούρδοι… ’Ολα αλλάζουν ταχύτατα.

Απ. Η κύρια τάση σε Τουρκία και Ισραήλ είναι τώρα ατλαντική. Η Τουρκία χρησιμοποίησε την ιστορία του «Μαβί Μαρμαρά» για να ενισχύσει, στην κατεύθυνση που υπέδειξαν οι ΗΠΑ, την επιρροή της στον αραβικό κόσμο προετοιμάζοντας την επέμβαση στη Συρία. Το Ισραήλ τη χρησιμοποίησε για να προσεγγίσει Ελλάδα-Κύπρο, προς κύριο συμφέρον των ατλαντιστών. Η συμφιλίωση Τουρκίας-Ισραήλ είναι λογική, γιατί οι δύο χώρες πέτυχαν στο μεσοδιάστημα της υποτιθέμενης «διαμάχης» τους, τις τακτικές, αλλά στην πραγματικότητα αμερικανικές επιδιώξεις τους. Ισραήλ και Τουρκία ακολουθούν οδικό χάρτη τρίτης πλευράς. Αυτά είναι βήματα προετοιμασίας εισβολής στο Ιράν, μετά την πτώση του καθεστώτος ‘Ασσαντ. Θεωρώ μάλλον αδύνατη την κουρδο-τουρκική συμφιλίωση. Κούρδοι και Τούρκοι είναι υπό αμερικανική καθοδήγηση, αλλά τη χρησιμοποιούν για αντίθετους σκοπούς. Η Τουρκία να ενισχύσει την εθνική συνοχή της, οι Κούρδοι να δημιουργήσουν εθνικό κράτος. Το τουρκικό Κουρδιστάν δεν μπορεί να εξαιρεθεί από τη διαδικασία. Νωρίτερα ή αργότερα, η ‘Αγκυρα θα καταβάλει όλο το τίμημα του ατλαντισμού της.
ΠΗΓΗ
Read more

Προορατικές ανησυχίες




Οι Άγιοι Πατέρες στις μονές και τις σκήτες είναι ανάστατοι. Προορούν γεγονότα κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας και όχι μόνο… 

Ανάστατοι είναι οι μοναχοί στο Άγιο Όρος, όπου προβάλλουν τις προορατικές τους ανησυχίες για τα αναμενόμενα γεγονότα την Μεγάλη Εβδομάδα. 

Θεωρούν προκατασκευασμένο το επεισόδιο στην Ηλεία και περιμένουν αντίποινα από τους λαθρομετανάστες. Φοβούνται ότι το γεγονός θα γίνει αιτία να προβούν κάποιοι σε τρομοκρατικές πράξεις βίας εναντίον αθώων πολιτών. 

Τις ανησυχίες τους δεν συμμερίζονται απλά οι ελληνικές μυστικές υπηρεσίες, αλλά τις επιβεβαιώνουν σύμφωνα με την πληροφόρηση που έχουν. 

Η Μεγάλη Εβδομάδα θα κυλίσει με επεισόδια από τους εντεταλμένους ξένους πράκτορες, που θα εκμεταλλευθούν την κοσμοσυρροή στις εκκλησίες, αλλά κυρίως τον θόρυβο από τα βαρελότα τη στιγμή της Ανάστασης. 

Δεν θέλω να περιγράψω το αποτέλεσμα, ούτε να προδικάσω το κακό που θα συμβεί. Η Παναγία να βάλει το χέρι Της και γι’ αυτό χρειάζεται πολλή προσευχή. 

Τα αναμενόμενα γεγονότα είχαν ανησυχήσει τους προορατικούς Γέροντες Παΐσιο, Πορφύριο και Πατροκοσμά, με τον τελευταίο να επισημαίνει τον φόβο από το «ρέμπελο» (λαθρομετανάστες;) αλλά και τον Πορφύριο, ο οποίος έφτασε στο σημείο να στείλει αγγελιοφόρο στον Γέροντα Παΐσιο, μεταφέροντάς του το μήνυμα να μη χαϊδεύει τα αυτιά, γιατί η αναμενόμενη κατάσταση δεν καταλήγει αναίμακτα στην αναλαμπή της Ορθοδοξίας. Του ζήτησε να μην είναι τόσο αποκαλυπτικός στα πνευματικοπαίδια του, θυμίζοντάς του το κρίσιμο μεσοδιάστημα του Πολέμου, μετά τον οποίο θα φτάσουμε στο Ποθούμενο. 

Ποιες, όμως, ήταν οι προφητείες του λίγο πριν πεθάνει; 

Γιατί είναι γνωστές μόνο από τους έξι παρευρισκόμενους και γιατί μέχρι τώρα δεν αποκαλύπτονται; 

Τι φοβούνται και τι περιμένουν για να μιλήσουν; 

Γιατί κάποιοι από αυτούς χλωμιάζουν στην ιδέα της εξάπλωσης των γεγονότων από τους ξένους ισλαμιστές πράκτορες που έδωσαν στους δουλέμπορους 5.000 ευρώ για να έρθουν στην Ελλάδα για ένα καλύτερο μέλλον; 

Πού βρήκαν αυτά τα χρήματα τη στιγμή που στις χώρες τους με αυτά θα ζούσαν άνετα; 

Πώς τα συγκέντρωσαν όταν το μεροκάματο εκεί δεν ξεπερνάει τα λίγα ευρώ; 

Πότε θα ειδοποιήσουν τους πολίτες για τις δολιοφθορές που αναμένονται να πνίξουν τις πόλεις και να καταστρέψουν τα μέσα δικτύωσης και παροχής υπηρεσιών; 

Με τι θα μολύνουν το νερό και πότε; 

Ο Πατέρας Πορφύριος τα έβλεπε και συνεχώς ζητούσε προσευχή, ώστε η Παναγία μας να τα αποτρέψει. 

Υπάρχουν όμως πολλά ερωτήματα, τις απαντήσεις των οποίων γνωρίζουν μόνο λίγοι. 

Ήταν, άραγε, θέλημά του να μη γίνουν γνωστά ή επικρατεί άλλη μια φίμωση που προέρχεται από φόβο ή αδιαφορία; 

Γιατί οι Γέροντες και οι προορατικοί προτρέπουν τη φυγή στα βουνά; 

Πώς γίνεται να μας προλέγουν αναλυτικά μόνο το αποτέλεσμα και όχι τις λεπτομέρειες της ενδιάμεσης κατάστασης που προηγείται; 

Γιατί δείχνουν όχι μόνο να φοβούνται, αλλά και να αποφεύγουν συστηματικά κάθε αναφορά στις αναμενόμενες εξελίξεις ; 

Όλα αυτά τα ερωτήματα έχουν απάντηση και πρέπει να απαντηθούν, αφού οφείλει ο κάθε πολίτης να γνωρίζει τους κινδύνους που θα αντιμετωπίσει, άσχετα από το αν νιώθει συνένοχος της πολιτικής αφανισμού που επιβάλλουν οι κυβερνώντες ή όχι. 

Οι εξελίξεις σίγουρα δεν οδηγούν σε εξυγίανση ή κοινωνική ευημερία. Το αντίθετο μάλιστα. Προλέγουν, χωρίς να χρειάζεται προορατικό χάρισμα, την ισοπέδωση της Ελλάδας. 

Η γενίκευση, όμως, των γεγονότων, σε συνδυασμό με τον «Γενικό Πόλεμο» που προείδε ο Πατροκοσμάς, δεν πρέπει να μας αφήσει ασυγκίνητους. 

Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, μονιασμένοι και κοντά στον Χριστό. 

Αυτές είναι οι συμβουλές που ακούγονται από τους Άγιους Πατέρες σήμερα. 


Read more

Έρχεται Ευρωπόλεμος



20130427-114008.jpg

Απο τον Πόρτα – Πόρτα
Οι Δημοκρατίες έχουν απόλυτο Δημοσιονομικό Έλεγχο.
Η Μεγαλη Ευρωπη δεν είναι Δημοκρατία.
Το σχεδιο είναι η κατάργηση της Δημοκρατίας με εκχώρηση του Δημοσιονομικού Ελεγχου σε ανυπαρκτους χαρτoγιακαδες. Ήδη έχει υπογράφει 5 Μαρτίου.
Το Ευρώ είναι καταστευασμα κατάλυσης Ανεξαρτητων κ Κυριαρχων Κρατων. Ειναι μηχανισμος και οχι νομισμα. Ειναι ανυπαρκτο νομισμα το οποιο υπαρχει βαση Συνθηκων και Ποκιτικων αποφασεων.
Κατάφεραν να διαλύσουν τα συνεκτικα συστατικά των μεχρι χθες Ανεξαρτητων Κυριαρχων
Κρατών με την πο@τ@να τον Ευρώ. (όπως το είχε πει ο εφευρέτης του Ρομπερτ Μέντελ)
Μονο οι πολυμήχανοι Ελληνες μπορούμε και έχουμε την ιστορική ευθύνη να ανατρεψουμε τα σχεδια της φαβελοποιησης-που λέει το Φίδι- και της κομποστοποιησης Ψυχων και Ανθρώπων.
Ελληνες σηκωθείτε.
Να κάνουμε την Επανασταση Τωρα.
Δεν έχουμε χρονο. Τα μεμετια θα μας την πέσουν μέσα σε 2 μηνες. Οι προδότες διαλύουν τον Στρατό με πολύ νομοσχέδια.
η που θα τους γ@μ@σουμε η που θα μας γ@μ@σουν.
Μην ελπιζετε σε Αντίσταση σε Οικονομική Κατοχή αφού έχει στηθεί ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΚΑ ΛΑΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΓΙΑ ΛΑΘΟΣ ΛΟΓΟΥΣ. Αυτό είναι το σχεδιο ΤΟΥΣ. Πρόβλημα – Καταστροφή – Λύση και Δόγμα του Σοκ.
Δεν έχουμε χρονο. Πιστέψτε με εχθροί και φιλοι.
Πατήρ Πάντων Πόλεμος

Read more

"Δεν υπέγραψα μόνος μου - Υπήρχαν και άλλοι δέκα υπουργοί στο ΚΥΣΕΑ"


Το αυτονόητο δήλωσε ο Άκης Τσοχατζόπουλος απλώνοντας το κάδρο πέραν του ιδίου και σε άλλα πολιτικά προσωπα της εποχής των αμαρτωλών συμβάσεων, επί πρωθυπουργίας Σημίτη. Πρόσωπα τα οποία συμπεριλαμβανομένου και του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, όχι μόνο δεν έχουν κληθεί να μας πουν τι συνέβαινε και πως υπογράφτηκαν οι συμβάσεις αυτές αλλά, ούτε καν τα ονόματά τους δεν αναφέρονται.
« Σαν υπουργός Εθνικής Άμυνας, δεν αποφάσισα μόνος μου. Ο λαός πρέπει να μάθει την αλήθεια και από τα μέλη του ΚΥΣΕΑ, που αποφάσισε ως το ανώτατο θεσμικό όργανο της κυβέρνησης του Κ. Σημίτη για την ειρήνη, την ασφάλεια, την άμυνα και τις διεθνείς σχέσεις της χώρας μας, υπό την προεδρία του τότε πρωθυπουργού. Σε αυτό συμμετείχαν δέκα υπουργοί και ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ » αναφέρει σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Παραπολιτικά»
Όσον αφορά στην ανακοίνωσή του για το ΠΑΣΟΚ και εκείνους που το «ντρόπιασαν» όπως λέει χαρακτηριστικά ο Άκης Τσοχατζόπουλος τονίζει ότι «η πολιτική ηγεσία, που οδήγησε, με όλα όσα συνέβησαν, σε ένα κατ 'όνομα μόνο ΠΑΣΟΚ, μακριά από τη βάση και το λαό του ΠΑΣΟΚ, είναι πλήρως υπεύθυνη γι 'αυτή την εξέλιξη. Ανεπαρκής σε όλα, οδήγησε το λαό στην απόλυτη καταστροφή, στην οικονομική χρεωκοπία, στην πρωτοφανή υψηλή ανεργία »ρίχνοντας τα" καρφιά "του και στους Γιώργο Παπανδρέου, και Ευάγγελο Βενιζέλο.
Ο πρώην υπουργός μιλάει και για την σύζυγό του Βίκυ Σταμάτη και ξεσπά κατά των δικαστών «Βλέποντας την εικόνα της Βίκυς, ομολογώ ότι ανησύχησα. Αυτό που ζήτησα από το δικαστήριο, καθαρά για ανθρωπιστικούς λόγους, την άμεση δηλαδή αποφυλάκισή της, ύστερα από παράνομη και καταχρηστική φυλάκιση 12 μηνών, λόγω της κρατικής βίας, φαίνεται να μην επαρκεί. Υπάρχει επείγων λόγος ικανοποίησης αυτού του αιτήματος τώρα. Δυστυχώς η γυναίκα μου είναι μάνα ανήλικου παιδιού. Η δε εγκληματική συμπεριφορά της δικαιοσύνης απέναντί ​​της μέσω των δικαστικών λειτουργών της εκθέτει την ίδια. Οι δικαστικοί λειτουργοί μετατράπηκαν σε κοινούς διώκτες μας και έτειναν ιδιαίτερα ευήκοον ους σε άνωθεν παρεμβάσεις, αρνούμενοι το αυτονόητο, την πρόσβαση σε ιατροδικαστή που ζήτησε να την επισκεφτεί ».
Το θέμα των ευθυνών είναι τεράστιο. Όλοι έχουν επικεντρωθεί στον Άκη Τσοχατζόπουλο, ως να ήταν αυτός η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ εκείνη την περίοδο, και σαν να μην υπήρχαν άλλες υπογραφές πλην της δικής του. Η διάθεση να βρεθεί ένα πολιτικό "πτώμα" για να εξαγνιστεί όλο το σύστημα είναι φανερή. Όμως οι αμαρτίες έιναι άπειρες και δεν αποτελούν προϊόν ενός μόνο ανθρώπου. Καλόν θα είναι σύντομα να αρχίσουν να δίνονται εξηγήσεις και από τους υπόλοιπους του ΚΥΣΕΑ. Αλλιώς θα αποδειχθεί ότι όλα έγιναν για το θεαθήναι, και μάλλιστα με έναν πονηρό σκοπό.
Αφου πήραμε το σπίτι του Άκη και του δημεύσαμε την περιουσία του, νομιμοποιούμαστε να σου κάνουμε το ίδιο για τα 500 ευρώ που χρωστάς "τόσο απλά.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Read more

ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΥΡΩ ΕΞΩ




Αν είναι με το θέλημα και με τον ορισμό σας
Λαζάρου την Ανάσταση να πω στ’ αρχοντικό σας

Σήμερον έρχεται ο Χριστός,

ο επουράνιος Θεός
εν τη πόλει Βιθανία
Μάρθα κλαίει και η Μαρία
Λάζαρο τον αδερφό του
τον γλυκό και καρδιακό τους

Τον μοιρολογούν και λέουν
τον μοιρολογούν και κλαίουν
τρεις ημέρες τον θρηνούσαν
και τον εμοιρολογούσαν

Την ημέρα την τετάρτη
κίνησε ο Χριστός για να `ρθει
και εβγήκεν η Μαρία
έξω από τη Βιθανία
και εμπρός το γόνυ κλει
και τους πόδας Του φιλεί.
Παραδοσιακό
Περιοχή:
Κρήτη

Που είναι η Μαρία και η Μάρθα μας, οι αδελφές μας?
Που είναι η οικειότητα και η φιλία μας με τον Λυτρωτή Σωτήρα μας, τον Αρχηγό και δωρεοδότη της ΖΩΗΣ?
Τέσσερες ολάκερες μέρες ο Φίλος του ΧΡΙΣΤΟΥ Λάζαρος μέσα στο λαξευμένο μνήμα προσμένει τον ΦΙΛΟ, προσμένει το γεγονός της Θείας Οικονομίας που με αυτό θα σηματοδοτήσει την αρχή των Μεγάλων Γεγονότων της ΜΕΓΑΛΗΣ ΒΔΟΜΑΔΑΣ.
Σαράντα σχεδόν χρόνους το Ορθόδοξο Ελληνικό Έθνος μέσα στο Τάφο της μεταπολίτευσης που του άνοιξαν οι δόλιοι οχθροί του και αφού το έβαλαν εκεί μέσα ολοζώντανο και σφύζοντα από ζωή , θέλησαν να το θανατώσουν με το ποιο απάνθρωπο τρόπο, ρίχνοντας του τα χώματα των μνημονίων για να το αποτελειώσουν με τον φρικτό θάνατο της ασφυξίας. ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΝΑΠΝΟΗ γιατί φρόντισαν οι παγκόσμιοι κηδευτές των λαών να μας θάψουν ζωντανούς!!
Μην χάνεται τα κουράγια σας αδέλφια , έχουμε και εμείς ΜΑΡΘΑ και ΜΑΡΙΑ, έχουμε αδέλφια και αδελφές πραγματικούς εκεί ψηλά κοντά στον Θρόνο τουΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ, είναι οι Άγιοι, οι Μάρτυρες , οι Ομολογητές, οι Νεομάρτυρες και οι Όσιοι Πατέρες μας.
Είναι όλοι αυτοί που κλαίοντες για τα χάλια μας θα προστρέξουν στο ΚΥΡΙΟ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ να προκάμει ταχέως να σώσει την ΦΙΛΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΛΛΑΔΑ, που μπορεί να ΤΟΝ στενοχώρησε με τις κουταμάρες της, παρόλο αυτά παραμένειΦΙΛΗ ΤΟΥ γιατί από την Αγιοτόκο μήτρα της ανέτειλαν μεγάλα Αγιοπνευματικά Παραστήματα που τον ομολόγησαν στην Οικουμένη. ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΤΟΣΟ ΑΓΙΟΠΟΤΙΣΜΕΝΟ ΑΙΜΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟ?
Τον τάφο να μου δείξετε
και `γω τον ανασταίνω
Τραπέζι να `τοιμάσετε
κι εγώ θε να πηγαίνω

Και παρευθύς επήγαν
και τον τάφο του εδείξαν.
Επήγαν και του έδειξαν
τον τάφο του Λαζάρου
τους είπε και εκύλησαν
τον λίθο που `χε απάνου

Τότε ο Χριστός δακρύζει
και τον Άδη φοβερίζει:
Αδη, Τάρταρε και Χάρο,
Λάζαρο θα σου τον πάρω
Δεύρω έξω Λάζαρέ μου
φίλε και αγαπητέ μου
Τώρα που χάσαμε τα κουράγια μας , ασφυκτιώντας από τα χώματα των μνημονίων μέσα στους τάφους που μας άνοιξαν οι διεθνείς τοκογλύφοι θάβοντας μας με τα μπάζα των αποφάσεων τους… ΑΥΤΟΝ προσμένουμε στα αδιἐξοδα μας , να φοβερίσει τον Άδη της οποιασδήποτε τρόικας και να μας πάρει έξω από αυτούς παραγγέλοντας μας ΦΙΛΗ και ΑΓΑΠΗΤΗ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΥΡΩ ΕΞΩ γιατί αυτός ο Θάνατος δεν σε πρέπει και αυτός ο τάφος που θέλησαν να σε θάψουν ζωντανή ανήκει στους εχθρούς μου…

ΚΑΛΗ ΠΑΣΧΑΛΙΑ 
ΔΡ . ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΑΡΔΑΚΑΣ
http://www.triklopodia.gr/2013/04/blog-post_6920.html
Read more

Διάκος και πατέρας τριών παιδιών ο δολοφονημένος από τους ισλαμοφασίστες οδηγός του μητροπολίτη.



20130427-091826.jpgΣε πρωτόγνωρο δράμα παρατεταμένης διάρκειας, που θυμίζει θρίλερ του Νταν Μπράουν, εξελίσσεται η υπόθεση απαγωγής των χριστιανών θρησκευτικών ηγετών του Πατριαρχείου Αντιοχείας, του Ελληνορθόδοξου μητροπολίτη Χαλεπίου και Αλεξανδρέττας κ. Παύλου (Ιάζιτζι) και του Συρορθοδόξου μητροπολίτου Χαλεπίου κ. Ιωάννου (Ιπραχίμ), οι οποίοι απήχθησαν την προηγούμενη Δευτέρα επιστρέφοντας στο Χαλέπι, μετά την εκπλήρωση ανθρωπιστικής 
αποστολής.
Το πρωτοφανές εκκλησιαστικό «σίριαλ» πνίγηκε στο αίμα όταν χθες το πρωί δόθηκε στο διαδίκτυο ανατριχιαστικό βίντεο, στο οποίο εικονίζεται κατασφαγμένος ο οδηγός του Συρο-Ιακωβίτη μητροπολίτη Χαλεπίου, ενώ άγνωστος κρατά την ταυτότητα με τη φωτογραφία του, πιστοποιώντας, σχεδόν πανηγυρίζοντας τη μακάβρια αποκάλυψη.
Το σώμα του δολοφονημένου έχει υποστεί κακοποίηση, ενώ το πρόσωπό του είναι παραμορφωμένο. Φερόμενος ως νεκρός είναι ο Fathalla Robben Kabbout ή Fautuh, διάκονος και πατέρας τριών παιδιών.
Ο βοηθός του αγνοούμενου Συρορθόδοξου ιερωμένου από την πρώτη στιγμή θεωρήθηκε σκοτωμένος, αφού μαρτυρίες παρουσίαζαν βέβαιη την εκτέλεσή του με μια σφαίρα στο κεφάλι κατά την αποχώρηση των ισλαμοφασιτών Τσετσένων (Τσετσένοι τζιχαντιστές), όπως αρχικά είχε ειπωθεί. Η κηδεία του άτυχου εκκλησιαστικού «υπασπιστή» έγινε στο Χαλέπι, ιστορικό κέντρο του συριακού βορρά, μέσα σε κλίμα θρήνου από τα μέλη της οικογένειάς του. Πάντως, σύμφωνα με δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδος Δημήτρη Αβραμόπουλου στην αιματηρή ιστορία απαγωγής υπάρχει και δεύτερος νεκρός, αφού ο κ. Αβραμόπουλος, μιλώντας στη Βουλή, ανέφερε επιλέξει: «Εχουν χαθεί δύο ζωές και κάνουμε τα πάντα για να υπάρξει αίσια έκβαση».
Πάντως εδώ και αρκετές ώρες έχουν αρχίσει και αναπτύσσονται γύρω από την απαγωγή των χριστιανών θρησκευτικών ηγετών διάφορες θεωρίες που ήδη κινούνται σε κατασκοπευτικές σχοινοβασίες, ανακατεύοντας στα φλεγόμενα χώματα της Συρίας ιστορίες με χορό πρακτόρων. Κάποιες πηγές αναφέρουν ότι η απαγωγή έχει στόχο την διατάραξη των σχέσεων Συρίας – Ρωσίας, αφού πιθανή δολοφονία των χριστιανών από ομάδα Τσετσένων θα χρεωνόταν στον Μπαζάρ Αλ Ασαντ, που έχει αφήσει εξτρεμιστές να σκοτώνουν και να σκυλεύουν την πάντα υπολογίσιμη κοινότητα των χριστιανών στην περιοχή.
Ερωτήματα για τη γαλλική «απελευθέρωση»
Την αίσια έκβαση είχαν σπεύσει ψευδώς -όπως τελικά αποδείχτηκε- να προκαταβάλουν συντάκτες του γαλλικού πρακτορείου ειδήσεων οι οποίοι, μιλώντας με εκπρόσωπο της Συρορθοδόξου Εκκλησίας, όπως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά, παρουσίαζαν μέχρι την Τετάρτη το ξημέρωμα βέβαιη την απελευθέρωση των δύο μητροπολιτών, παίρνοντας σοβαρούς ειδησεογραφικούς οργανισμούς (όπως το BBC) κυριολεκτικά στον λαιμό τους. Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών όμως κράτησε αποστάσεις και έκανε λόγο για μη επιβεβαιωμένες πληροφορίες σε ένα θρίλερ που συνεχίζεται. Ο διάκος του Πατριαρχείου Αντιοχείας μέχρι χθες το απόγευμα σχεδόν κλαίγοντας έλεγε ότι «ο μητροπολίτης δεν είναι στη μητρόπολη», ενώ ο πολιτικός επιστήμονας Αρέφ Αλομπέιντ που ζει στη Μέση Ανατολή περιέργως δήλωνε σε ελληνικό ΜΜΕ ότι «οι μητροπολίτες είναι σε καλά χέρια». Πώς το γνωρίζει αυτό ο συγκεκριμένος κύριος, όταν οι διπλωματικοί υπάλληλοι της πρεσβείας στη Δαμασκό δεν έχουν ανάλογη πληροφόρηση;….
Στέφανος Χίος
Read more

Ζητείται αξιοπρέπεια και ελευθερία

Του Μάριου Ευρυβιάδη 

Τι διημείφθη τελικά ανάμεσα στον αμερικανό πρέσβη John Koening και τον πρόεδρο Αναστασιάδη κατά την συνάντησή τους στο προεδρικό στις 22 Απριλίου; Αυτό που γράφτηκε στην εφημερίδα Αλήθεια στις 23 Απριλίου για «Μήνυμα Ομπάμα στον Αναστασιάδη» ότι ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα «εκδήλωσε χθες το ζωηρό του ενδιαφέρον για το Κυπριακό» και ότι ο αμερικανός πρόεδρος «ήθελε να πάρει διαβεβαιώσεις από το νέο πρόεδρο της Κυπριακής δημοκρατίας ότι παραμένει δεσμευμένος και προσηλωμένος στις κατά καιρούς διακηρύξεις του για λύση του Κυπριακού στη βάση της ομοσπονδίας», που κατά το δημοσίευμα του δόθηκαν;

Ή αυτό που έγραφε η εφημερίδα Πολίτης της ιδίας μέρας επικαλούμενη διπλωματικές πηγές περί «τη συμβουλή-εν είδη διπλωματικής παρότρυνσης- να αποφύγει η Κυπριακή δημοκρατία την ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο» με τον αμερικανό πρέσβη να συστήνει στον πρόεδρο «να μην δοθούν επί του παρόντος άδειες εξόρυξης για τα οικόπεδα πέντε και έξι για τα οποία (μεταξύ άλλων) ως γνωστόν η Τουρκία φέρει ενστάσεις;» και αυτό για να μείνει ανοιχτό το παράθυρο ευκαιρίας για επίλυση δήθεν του Κυπριακού.

Κατά τον αναπληρωτή κυβερνητικό εκπρόσωπο Βίκτορα Παπαδόπουλο «δεν έγινε καμιά αναφορά και δεν μπορούσε να γίνει σε θέμα που αφορά την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας από τον αμερικανό πρέσβη κατά την συνάντησή του με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας».

Από την Ουάσινγκτον ο Μιχάλης Ιγνατίου μας πληροφόρησε, σε ερώτηση κατά πόσον ευσταθούν οι πληροφορίες του Πολίτη, ότι δηλαδή οι αμερικανοί παρεμβαίνουν στις εσωτερικές υποθέσεις της Κύπρου, ότι ο εκπρόσωπος του υπουργείου εξωτερικών δήλωσε επί του προκειμένου ότι «εμείς δεν πρόκειται να σχολιάσουμε τις ιδιωτικές διπλωματικές συνομιλίες», αυτές δηλαδή μεταξύ του κυρίου Αναστασιάδη και του πρέσβη Koening. Έχει επίσης σημασία να λεχθεί εδώ και θα επανέλθω επί τούτου, ότι ο Ιγνατίου μας έδωσε και την είδηση ότι ο αμερικανός υπουργός εξωτερικών Τζον Κέρη προσκάλεσε τον Κύπριο ομόλογό του να επισκεφτεί την Ουάσινγκτον στις 10 Μάιου.

Θα προσπαθήσω παρακάτω να αποκωδικοποιήσω, να απομυθοποιήσω και ταυτόχρονα να αναδείξω την προπαγανδιστική κυνικότητα και διπλωματική υποκρισία που υποκρύπτουν όλα τα παραπάνω, καθώς επίσης και τι προμηνύουν όλα αυτά για τον χειμαζόμενο Κυπριακό λαό.
Καταρχάς σας διαβεβαιώ ότι ο πρόεδρος Ομπάμα όχι μόνο δε γνωρίζει ποιος είναι ο Νίκος Αναστασιάδης, αν είναι πρόεδρος, πρωθυπουργός ή τραπεζίτης, αμφιβάλλω καν αν γνωρίζει που βρίσκεται η Κύπρος, πόσω δε μάλλον τι διακυβεύεται στην Κύπρο. Εάν λάβουμε και υπόψη ότι το λεγόμενο μήνυμα Ομπάμα στον Αναστασιάδη είναι πρόσφατο και όχι μπαγιάτικο, τότε θα πρέπει να δεχθούμε ότι τις μέρες που η Αμερική δεχόταν το δεύτερο πιο σημαντικό τρομοκρατικό χτύπημα στη Βοστόνη μετά από αυτό της 11ης Σεπτεμβρίου, ο πρόεδρος Ομπάμα θυμήθηκε τον Αναστασιάδη και την Κύπρο, άφησε την τραγωδία της Βοστόνης κατά μέρος και έτρεξε να στείλει μήνυμα μέσο του κυρίου Koening στον δικό μας στην Κύπρο. Λογικά πρέπει να σταματήσω εδώ αλλά θα συνεχίσω σεβόμενος τους αναγνώστες και μόνο.

Επί τούτου χρειάζονται και δύο λόγια για τον εντιμότατο κύριο John Koening, χωρίς να προσωποποιώ το θέμα και σεβόμενος τον επαγγελματισμό του.
Καταρχάς υπενθυμίζω ότι η Ουάσινγκτον κράτησε τη θέση του πρέσβη στη Λευκωσία κενή για μεγάλο χρονικό διάστημα, αρκετό για να δημιουργηθούν σοβαρά ερωτήματα στη Λευκωσία ως προς τους λόγους. Χρειάστηκε μάλιστα να κινητοποιηθεί και το Κυπριακό λόμπυ στην Ουάσινγκτον για να δεήσει η τελευταία να στείλει επιτέλους τον κύριο Koening στη Λευκωσία. Πρέπει επίσης να υπογραμμιστεί ότι ο κύριος Koening δεν κατέχει ιεραρχικά τον βαθμό του πρέσβη. Είναι Minister-Counselor. Είναι δηλαδή δευτεροκλασάτος. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι ικανότατος. Αλλά στη διπλωματία πολλές φορές η ουσία έχει λιγότερη σημασία από τους συμβολισμούς και τα μηνύματα που αυτοί στέλνουν. Επί του συγκεκριμένου ρωτώ ρητορικά: Πιο ήταν το ζόρι της Ουάσινγκτον και απέφευγε να στείλει πρέσβη στη Λευκωσία και όταν το έπραξε έστειλε ένα ιεραρχικά δευτεροκλασάτο; Έστελνε μήπως μήνυμα στον τέως πρόεδρο Χριστόφια; ή, χειρότερα, έστελνε μήνυμα στην Άγκυρα που έχει το δικό της γνωστό ζόρι με την Κύπρο;

Ως προς το κύριο ζήτημα έχουμε πρωτίστως την προπαγάνδα του Προεδρικού για το ζωηρό δήθεν ενδιαφέρον του αμερικανού προέδρου που όχι τυχαία μας μετέφερε η προεδρική πλέον εφημερίδα Αλήθεια. Αυτό που σίγουρα δεν ήταν Προεδρική προπαγάνδα αλλά που περιείχε «μισές αλήθειες», ήταν οι διαβεβαιώσεις που έδωσε ο Κύπριος πρόεδρος ότι παραμένει «δεσμευμένος» και «προσηλωμένος» σε λύση βάση ομοσπονδίας. Η μισή αλήθεια είναι ότι δεν την χαρακτήρισε ως «δικοινοτική ομοσπονδία» διότι κάτι τέτοιο θα ενοχλούσε … τον Αρχιεπίσκοπο για παράδειγμα.

Αυτό που πραγματικά συνέβη είναι ότι ο κύριος Koening μέσα στα πλαίσια της γραφειοκρατικής διαδικασίας (Bureaucratic Process) μετέφερε στον πρόεδρο Αναστασιάδη αυτά που θα του έλεγε ο πρόεδρος Ομπάμα αν γνώριζε ο ίδιος τι θα έπρεπε να του πει. Και επειδή δεν γνώριζε του τα μετέφερε ο κύριος Koening μέσω της γραφειοκρατικής διαδικασίας του αμερικανικού υπουργείου εξωτερικών.

Και είναι εδώ ακριβώς που «κολλά» και ο ισχυρισμός του Πολίτη, ότι δηλαδή ο Κύπριος πρόεδρος πρέπει να «κάτσει καλά», να μην δημιουργήσει δηλαδή επιπλέον προβλήματα π.χ. στα οικόπεδα πέντε και έξι, ώστε να δώσει την ευκαιρία στην Ουάσινγκτον να λειτουργήσει δήθεν πυροσβεστικά και διαμεσολαβητικά με την Άγκυρα ώστε να «σωθούν» αυτός και η Κύπρος από επερχόμενα δεινά. Το αναμενόμενο δηλαδή από το μήνυμα είναι μια πολιτικά «ώριμη» (politically mature) συμπεριφορά του Αναστασιάδη. Τόσο δηλαδή πολιτικά ώριμη όσο και η συμπεριφορά των Κυπρίων καταθετών που ενώ τους καταλήστεψαν οι Ευρωπαίοι συνέταιροί τους, αυτοί στάθηκαν σαν καλά παιδιά σε ουρές μπροστά στις τράπεζες για να εισπράξουν ένα ποσό επιβίωσης από τις δήμευση των οικονομιών τους με το σκεπτικό ότι έτσι, μακροπρόθεσμα και με την μεγαλοψυχία των Ευρωπαίων, θα έχουν ένα λαμπρό μέλλον.

Όλα αυτά μόνο χρονικά τυχαία δεν είναι. Ο περιβόητος Ντάουνερ, που πρόσφατα υπερθεμάτισε με άρθρο του στο διεθνή τύπο πόσo περήφανος παραμένει για τον προσωπικό του ρόλο ως υπουργός εξωτερικών της Αυστραλίας υπέρ του επιδρομικού πολέμου στο Ιράκ το 2003, περιφέρεται σε Λευκωσία Άγκυρα και Αθήνα για να δρομολογήσει επανέναρξη των συνομιλιών που μόνο ένα στόχο έχουν και αυτός είναι η κατάλυση του Κυπριακού κράτους και η ακύρωση της συλλογικής ελευθερίας του Κυπριακού λαού. Βέβαια με κάθε σοβαρότητα ο πολεμοχαρής αυτός κύριος εξέφρασε δημόσια και εκ μέρους του ΟΗΕ την αλληλεγγύη του προς τον υπό πτώχευση Κυπριακό λαό. Αλλά business is business. Ο στόχος της κατάλυσης του κράτους από τον θεσμικό εκπρόσωπο του ΟΗΕ στην Κύπρο παραμένει αμετάβλητος.

Είναι σε αυτό το πλαίσιο ανάλυσης που πρέπει να ενταχθεί και η πρόσκληση για επίσκεψη του κυρίου Κασουλίδη στην Ουάσινγκτον τον Μάιο. Για να ακούσει και αυτός ένα χεράκι όλα όσα μετέφερε ο Koening στον πρόεδρό του. Τούτη τη φορά να τα ακούσει από τον αυθεντικό εκπρόσωπο του Ομπάμα και όχι από κάποιο δευτεροκλασάτο πρέσβη. Έτσι ώστε να μην υπάρξουν παρανοήσεις και παρεξηγήσεις. Και για να μην λαμβάνονται πρωτοβουλίες από τη Λευκωσία που να δημιουργούν εντάσεις δήθεν στην περιοχή και να κλείσει έτσι το «παράθυρο ευκαιρίας» και η πολύ- διατυμπανιζόμενη, από ξένους και δικούς μας καλοθελητές, βούληση της Τουρκίας να συμβάλει ποικιλοτρόπως σε μια τελική, επιτέλους, διευθέτηση του Κυπριακού.

Τους επόμενους μήνες οι θεσμικοί και πολιτικοί ταγοί της Κύπρου θα πρέπει να αποφασίσουν πως πρέπει να πορευθούν. Καταρχάς η κυβέρνηση Αναστασιάδη πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο θα συμπεριφερθεί πιστά ή άπιστα στον όρκο που έχει πάρει να υπερασπιστεί την ανεξαρτησία ,την κυριαρχία και το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κατά πόσο δηλαδή θα πορευθεί με το σκεπτικό ότι υφίστανται αυτονόητα εθνικά συμφέροντα που η κυβέρνηση πήρε όρκο να υπερασπιστεί. Και ότι η συλλογική ελευθερία του Κυπριακού λαού δεν μπορεί να βρίσκεται στο όποιο τραπέζι διαπραγματεύσεων.

Εάν υπάρχει μέγιστο μάθημα για τα όλα εγκληματικά και τραγικά συμβαίνουν στην Κύπρο, είναι ότι όποιος δεν περηφανεύεται και δεν ευλογεί το σπίτι του, με το απαιτούμενο κόστος και τίμημα, αυτό θα πέσει να τον πλακώσει. Δεν γνωρίζω κατά πόσο η Κύπρος έχει ήδη περάσει το όριο της μη επιστροφής και ότι ο λαός της οδηγείται προς μια ειδεχθή μορφή κατοχικής ειλωτίας. Αν δεν έχει ξεπεραστεί το όριο αυτό, τότε υπάρχει ελπίδα. Και η ελπίδα θα ανθίσει με την επανάκτηση της χαμένης αξιοπρέπειας του λαού, που είναι κεφαλαιώδης προϋπόθεση για την συλλογική του απελευθέρωση. Εδώ βρίσκεται η πρόκληση προς τους θεσμικούς και πολιτικούς ταγούς του τόπου. Και αν η πρόκληση αυτή τους ξεπερνά ας πάνε στα σπίτια τους, ή στους εξωχώριους παραδείσους τους και ας αναλάβει ο λαός την τύχη του όπως έπραξε και στο παρελθόν. 
http://kostasxan.blogspot.gr/2013/04/blog-post_8331.html
Read more